ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਜਿਸਨੂੰ ‘ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਸ਼ਯਨਾ’—ਅਰਥਾਤ ‘ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਿੰਗਾਸਨ’ ਦਾ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਵਾਹਨ ਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰੀ, ਮਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਧਾਰੀ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ, “ਮੇਰਾ ਘਰ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਧਰਮ, ਧਨ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰੇ; ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਅੱਗ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ, ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਵਿਆਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਿਗਣ ਆਉਣ ਕਰਕੇ, ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ; ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਹਰੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ; ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਸਿੰਗਾਸਨ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: “ਮੇਰਾ ਸਿੰਗਾਸਨ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੀ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਘੰਟੀ ਵਜਾਈ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਘੰਟੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਲ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਲੂਣ ਅਤੇ ਖਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਤਕ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ—ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੰਗਾਸਨ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ, ਦੀਵਿਆਂ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਚਪਲਾਂ, ਛਤਰੀ, ਪੱਖੇ ਅਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੰਗਾਸਨ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਕੁਟੰਬੀ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਜਲ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਹਰਿ ਲਈ ‘ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਸ਼ਯਨਾ’ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਹ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਐਸੀ ਔਰਤ ਵੀ ਕਦੇ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋੜਾ ਕਦੇ ਵਿਗੜਦਾ ਜਾਂ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੀ, ‘ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਸ਼ਯਨਾ’ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: “ਸਿਹਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਮਨ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਨਿਸ਼ਕਲੰਕਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਤੀ ਪਰਮ ਭਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?” ਇਸ ਉੱਤੇ, ਈਸ਼ਵਰ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: “ਬਹੁਤ ਸੋਣੀ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ! ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਵਿਰੋਚਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਬਲਵਾਨ ਵਿਰੋਚਨ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ!” ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੱਸਿਆ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।” ਵਿਰੋਚਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?” ਉਸ ਉੱਤਰ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਕਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਅਸ਼ਚਰਜ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੱਸਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਡੱਖਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਡਿੱਗੀ। ਉਹ ਬੂੰਦ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਗਈ। ਉਹ ਵਿਰਭਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਈ ਚਿਹਰਿਆਂ, ਅੱਖਾਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ, ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਵਿਰਭਦਰ, ਤੂੰ ਡੱਖਣ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਕੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਣ।” ਚੰਗੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣਗੇ। ਤੂੰ ਅੰਗਾਰਕਾ—ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਸੋਭਾ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਗ੍ਰਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਉੱਤਮ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਕਰਦੇ ਦੇਖੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਵਜਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਖ਼ਾਸੀਅਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ। ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰੋਚਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਸੋਭਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਆਖਿਆ “ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਹੈ!” ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਰਕੇ ਤਾਂ ਕਿੰਨੀ ਵਧੀਕ ਮਿਲੇਗੀ! ਅਤੇ ਜਦ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਗਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਭਾਵਪੂਰਕ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਘੱਟ ਆਂਕਿਆ ਗਿਆ—ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਦੈਤਿਆ ਬਣਿਆ। ਫਿਰ, ਭਾਰਗਵ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਕੇ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ। ਜਿਸ ਦਾਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਦੇਖਿਆ—ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਤੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ।