ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵੀਰ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਮਰਨ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ—even ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ—ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਹੁਣ ਜਿਗਿਆਸਾ ਵੱਸ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਗਵਾਲਣ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਪਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਫਿਰ ਪੂਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਪੁਰੁਹੁਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ; ਉਥੇ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਹੈਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜਦੋਂ ਵੇਦਵਤੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸੂਰਜ ਨੇ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੂਰਜ—ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ—ਅਤੇ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਕਰਮ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਫਲ—ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਜੀਭਾਂ ਹੋਣ—even ਤਦ ਵੀ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਚੱਜੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਮਲ-ਨਾਭੀ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਮਾਣ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਕਲਿਆਣੀ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ ਸੀ—ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸੀ—ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਕਰਣਗੇ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਬਾਰੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਤੈਰਹ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਚੌਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੈਰਹਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਨਾ, ਤਕੀਆ, ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਿਸਤਰਾ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਦੀਵਾ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਾਓਣ ਵਾਲਾ ਪਾਟਾ, ਬੈਠਕ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ, ਚੂੜੀਆਂ, ਧੂਪ, ਫੁੱਲ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਲੇਪ—all ਮਿਲਾ ਕੇ—ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰੇ, ਜੋ ਗੁੜ ਦੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਣ। ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਪਿਤਲ ਦਾ ਪਾਤਰਾ ਤੇ ਇੱਕ ਗੰਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿਚ ਅਦਵੈਤ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ। 'ਕੋਦਾਤਕਾਮੋਦਾ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ। ਸਾਰਾ ਵਿਛੋਨਾ, ਬੈਠਕ ਆਦਿ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੁਰਖ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ, ਤੈਰਹ ਮਹੀਨੇ, ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਸੋਹਣੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਜਿਵੇਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣਾ, ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ, ਰਾਜ ਹੁਕਮ, ਕਿਸਮਤ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਨ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਗ੍ਰਹਣ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਹ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ—even ਜੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਵਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇਥੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਹੈ; ਵਿਛੋਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। 'ਮੇਰਾ ਵਿਛੋਨਾ ਵੀ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਕਾਮਨਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।' ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਕਰਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੁਹੁਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਾਨਵ-ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਠਿਨ ਵਰਤ ਸਤੀਆਂ ਲਈ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਭਗਤਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣਗੇ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜਨਮੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ, ਉਹ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਰਤ ਕੇ ਵੱਡੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁੱਖ, ਰੋਗ, ਡਰ ਜਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।" ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਆਪਣੇ ਸਹਚਰੀ ਸਮੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।" ਉਸ ਦਿਨ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ 'ਅਸ਼ੂਨਯਸ਼ਯਨਾ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ 'ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਨਾ', ਦੂਜੇ ਦਿਨ। ਉਸ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਸ਼੍ਰੀਵਤਸਧਾਰੀ, ਸ਼੍ਰੀਪਤਿ, ਸ਼੍ਰੀਸੁਆਮੀ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ।" "ਮੇਰਾ ਘਰ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਮਿਲਣ, ਅੱਗਾਂ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ, ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ, ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ; ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ; ਮੇਰਾ ਵਿਛੋਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਮੇਰਾ ਵਿਛੋਨਾ ਵੀ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਵੇ।" ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਘੰਟੀ ਦੀ ਧੁਨ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਲ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੂਣ ਤੇ ਖਾਰ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਚਾਰ ਵਾਰ ਤੱਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਛੋਨਾ, ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਦੀਵੇ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਪੱਖਾ, ਬੈਠਕ—all ਸਜਾ ਕੇ—ਇੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਕੁਟੰਬੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼, ਜੋ ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਤੋਂ ਚਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਣਨ, ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।