ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਜਾਲੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਦੇ ਦੋਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪਾਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਭੂਰੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਖਾਓ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਭਾਂਡੇ, ਆਸਨ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਲੋਟਸ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਧਨ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਮਾਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਧਨ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੰਡਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦੰਦ-ਕਟਾ ਬਣਾਕੇ, ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਡਾਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਅੱਠ ਮੰਡਾਰਾ ਫੁੱਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਮਾ, ਜੋ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਓ, ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਡਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਜਲੀ ਪੰਖੁੜੀ 'ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅਰਕਾ ਦੀ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੇਦਧਾਮਾ, ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੰਡਭਾਨੂ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੂਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਨੰਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੋ, ਭੋਜਨ, ਹਾਰ, ਫਲ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਵੈਦ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਤੇਲ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਇੱਕ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਮੰਡਾਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੰਡਾਰਾ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਡਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਾਸਨਾ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਘਨੇਰੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੰਡਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੀਤਿ ਨਿਭਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੋਗਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜੋ, ਕਹੋ: "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।" ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ; ਫਿਰ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੀ ਮਾਪ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ, ਵਸਤ੍ਰ, ਹਾਰ, ਗੁੜ, ਗੱਦਾ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਭਾਂਡਾ, ਅਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਦਾਨ ਕਰੋ। ਫਲਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਭੋਜਨ, ਘੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਦੋਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਆਰੀਅਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪਲੰਗ, ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਥਾ ਤਿਲ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਵੈਦ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਹੋ: "ਵਿਸ਼ਵ-ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।" ਇੰਝ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਰੀਤਿ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਗ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਟੋਲੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਰਭ-ਪਾਤ ਅਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦਾਨ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—even ਇਕ ਪਲ ਲਈ—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਾਲ, ਸੱਤ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਧਰਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਇੱਥੇ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ?" ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਥਾਂਤਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਦ ਮੰਡਾਰਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਪਿਨਾਕ-ਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।