ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਅਤਿ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਘੀਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਘੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੀਆਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੱਧਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦਸ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਊਨਤਮ ਪੰਜ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਦੋ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਘੀਆਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਕੰਭਾ ਪਹਾੜ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਘੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੇ ਬਰਤਨ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ, ਅਤੇ ਉਪਰੋਂ ਗੰਨੇ, ਲੱਕੜੀਆਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਾੜ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਘੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਘੀ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਘੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਘੀਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਘੀਆਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਬਗਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਵਯ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹਜ਼ਾਰ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਊਨਤਮ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ। ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੀਰੇ ਤੇ ਲਾਲ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨੀਲਮ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਲਾਜਵਰਦ ਤੇ ਮੂੰਗਾ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਵਰਤਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਰਖ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਵਿਦਾਈ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਹੈ: “ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਪਹਾੜ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਮੰਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਰਤਨ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਭਗਵਾਨ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰੇ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਤੀਆਂ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਠੀਕ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਧਾ ਉਸਦਾ ਨਿਊਨਤਮ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੀਹ ਪਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਉਤਨਾ ਕਰੇ। ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਵੀ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਲੋਕਪਾਲ refined ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਪੂਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਵਰਤਣੀ ਹੈ, ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ। ਬਾਕੀ ਵਿਧੀਆਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਣੀਆਂ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿਓ। ਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੋ: “ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਹੇ ਚਾਂਦੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।” ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਸਥਾਪਿਤ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿਨਰਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੀਨੀ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਅੱਠ ਭਾਰ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਚਾਰ ਨਾਲ, ਨਿਊਨਤਮ ਦੋ ਭਾਰ ਨਾਲ। ਜੇ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਅੱਧ ਭਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰਣੇ ਹਨ। ਮੇਰੂ ਦੇ ਉਪਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਰਖ — ਮੰਦਰ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਕਲਪਵ੍ਰਖਸ਼ — ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਵਰਖ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਰਖਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ। ਹਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਲਗਾਉਣੇ ਹਨ। ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਸਦਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਣ। ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਕੁਬੇਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਣ। ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੰਸ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਹਾੜ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਆਨੰਦ, ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।