ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੂਣ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਵਾਦ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਤਿ ਜਰੂਰੀ ਹੋ।" ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਇਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਭਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅੱਧ ਨਾਲ।" ਇਸ ਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਵਾਹਨ, ਪੂਜਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਨਮਾਨਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਹਵਨ, ਜਾਗਰਣ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਾਮ ਵੇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਹਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਓਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ, ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣੇ। "ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਰਚਨਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਅਸਥਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਘੱਟ ਅੱਧ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਕਰਮ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੀਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੂੰ ਅੰਤਹੀਨ ਫਲਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਉਥੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤਿਲ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਡੋਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਕਰਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਮਾਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਮਧੂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।" "ਤਿਲ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਤਿਲ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਲ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੀਹ ਭਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਦਸ ਨਾਲ, ਘੱਟ ਪੰਜ ਨਾਲ। ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਝੂਠ ਦੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਕਰਮ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।" ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤਕ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਘੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। "ਘੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਅਤੇ ਪੂਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਦਸ ਨਾਲ, ਘੱਟ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਨਾਲ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਉਪਰ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੇ ਬਰਤਨ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਚੰਗਾ ਦਿਸੇ, ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਗੰਨੇ, ਲੱਕੜੀਆਂ, ਫਲ, ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਵਿਧੀ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪੂਰਵ-ਵਿਧੀ, ਆਹਾਰ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਘੀ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਇੱਥੇ ਘੀ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।" "ਚਮਕਦਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਘੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਘੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ, ਸਸਕਾਰਪੂਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।