ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਬਾਦ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਉਪਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਾਗਯ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਹੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਉੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੂਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਸਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਸੋਲਾਂ ਦ੍ਰੋਣੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮੱਧਮ ਰੂਪ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਿਮਣ ਰੂਪ ਚਾਰ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਧਨ ਘੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਵੇ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਵਿਧਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਲਈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘਰ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਆਦਿਕ ਵੀ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਇੱਥੇ ਜਾਗਰਣ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣੋ: “ਜਿਵੇਂ ਰਸ ਪਾਣੀ ਤੇ ਲੂਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਸ ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ।” “ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਸਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਦਸ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਤੇ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਧਨ ਘੱਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਭਾਰ ਦੇਵੇ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਮੰਤ੍ਰਣ, ਪੂਜਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰੱਖ਼ਤ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਹਵਨ, ਜਾਗਰਣ, ਤੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਧਾਨ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਮੰਤ੍ਰ ਇਹ ਹੈ: “ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ ਸਰਵੋਤਮ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਸਮਵੇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਓਮ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਮੈਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗਯ ਦੇਵੇ।” “ਹੇ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਪਹਾੜ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਅਜੈਤੂਤਾ ਨਾਲ।” ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਤਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਤੇ ਘੱਟ ਅੱਧੇ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਇੱਕ ਪਲਾ ਜਾਂ ਵੱਧ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਸਾਰਾ ਵਿਧਾਨ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਤੇ ਜਾਣ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੀਜ ਹੈਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ—ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੌ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਹਦਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਦ੍ਰੋਣ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ, ਤੇ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਆਦਿਕ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣ: “ਕਿਉਂਕਿ ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਚਣਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਮਧੁ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਉਪਜੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।” “ਤਿਲ ਹੀ ਹਵਨ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੰਪੰਨਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਿਲ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਅਤੁੱਲ ਤਿਲ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵਾਪਸੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੀਹ ਭਾਰ, ਮੱਧਮ ਦਸ, ਤੇ ਘੱਟ ਪੰਜ ਭਾਰ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਨ ਲਈ ਬੇਇਮਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦਾਨ ਕਰੇ। ਸਾਰਾ ਵਿਧਾਨ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ। ਸਵੇਰੇ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ: “ਤੂੰ ਸਦਾ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਓੜਕ ਹੈਂ। ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਪਟਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਰੇ ਸੰਮਾਨ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ।