ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦਾ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਣ। ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਚੈਤਰਰਥ ਅਤੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਮਸਤਕ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਅਟੱਲ ਰਹੇ। ਕੇਤੁਮਾਲ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵੈਭਰਜਾ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੱਧਦੀ ਹੋਈ ਲਾਭ-ਸਮਪੱਤਾ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ। ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰਾ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਰਵੋਚਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਕਦੇ ਡੋਲਣ ਨਾ ਪਾਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੱਧ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਨ ਲਈ ਚੌਵੀ (24) ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਦਸ, ਜਾਂ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਹੋਰ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਗਾਂ, ਚਾਹੇ ਗਉਰਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋਮ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣੋ। ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਹੀ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਪਜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਭਾਗ ਭੀ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ (ਵਿਸ਼ਣੁ) ਭੀ ਭੋਜਨ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਵਿ-ਰਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹਦੇ ਕਰਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਤਮ ਲੂਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਸੋਲਾਂ ਡੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਅੱਠ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਨਾਲ ਨੀਚ। ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਡੋਣੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਨਾ ਲੂਣ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਿਲ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਜਾਗਣਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਲੂਣ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਇਹ ਹੈ: "ਜਿਵੇਂ ਸਵਾਦ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲੂਣ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਵਾਦ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਭਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਭਾਰ ਜਾਂ ਅੱਧੇ ਨਾਲ, ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਲਈ ਵਿਧੀ, ਹੋਮ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਚੌਕਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਇਹ ਹੈ: "ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ ਸਰਵੋਤਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਵੇਦ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਮ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚੀ ਕismet ਦੇਵੇ।" "ਹੇ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਦੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।" ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਤਮ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਅੱਧੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਰਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਕ ਪਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਵੀ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ: "ਤੂੰ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਜਗਤਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੇ ਫਲ ਮਹਾਨ ਹਨ।