ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨੇ ਇੰਦਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਾਉ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਜੋ ਚੀਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਦਾਨ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਦਾਨ ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਗਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਲੂਣ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ। ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲਾਂ ਦਾ, ਛੇਵਾਂ ਰੂਈ ਦਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਘੀ ਦਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ। ਨੌਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਚੀਨੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਢੰਗ-ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਦਾਨ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿੁਵ, ਗ੍ਰਹਿ-ਯੋਗ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਗ੍ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ, ਯਜ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਨਾਜ ਆਦਿਕ ਦੇ ਪਹਾੜ ਕਾਰਤਿਕੀ, ਜੈਸ਼ਠ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਗਉਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਦਿਤੇ ਜਾਣ। ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਚੌਕੋਹਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਢਲਾਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਜੀਮੀ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਚਟਾਈ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਹੋਣ। ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੰਜ ਸੌ ਮਾਪ ਨਾਲ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ ਨਿਊਨਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਚੰਗੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਜਾਣ, ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਸੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਵੇ। ਚਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਹੋਣ, ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੀਰੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗਾਰਨੇਟ ਤੇ ਲਾਲ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੀਲੇ ਪੁਖਰਾਜ ਤੇ ਨੀਲੇ ਰਤਨ, ਉੱਤਰੀ ਵੱਲ ਲਾਜਵਰਦ ਤੇ ਚੰਦਨ ਰਤਨ ਲਗਾਏ ਜਾਣ। ਪੂਰੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਮੂੰਗੇ, ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਣੁ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਮੂਰਤੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ। ਇੱਥੇ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਗੁਫਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੀਲਾ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ, ਉੱਤਰੀ ਵੱਲ ਲਾਲ ਤੇ ਗਾੜ੍ਹਾ ਕਪੜਾ ਵਿਛਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਅੱਠ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣ, ਇੰਦੇਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਣ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ। ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾ ਛਤਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗਹਿਣੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਇੰਝ ਇਹ ਦਿਵਿ ਪਹਾੜ, ਮੇਰੂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਵਿਛਾਏ ਜਾਣ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਈ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹੋਵੇ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਗੰਢੇ ਹੋਏ ਕਣਕ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਪਾਤਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕਟੋਰੀ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਵਣ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਿਲਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮਹਕਦੇ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸ ਹੋਣ। ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵਣ ਤੇ ਕਪੜਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਦਹੀਂ ਤੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਚੰਗੀ ਦਾਲ ਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਟ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮਧੁ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਣ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਣ, ਝਲਮਲਾਂ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ। ਚਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੱਥ ਸਜਾ ਕੇ, ਤਿਲ, ਜੌ, ਘੀ, ਸਮਿਦ, ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਪਾਠ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। "ਹੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਦਿਵਿ-ਸੈਨਾ ਦੇ ਧਾਮ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਣੁ, ਸੂਰਜ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਬੀਜ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਤੂੰ ਹੀ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤ, ਵਸੁਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਅਮਰਾਂ ਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।" ਇੰਝ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਚੈਤਰਰਥ ਤੇ ਭਦਰਸ਼ਵ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਮੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਜਲਾ ਹੈਂ, ਜਲਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ। ਗੰਧਮਾਦਨ, ਤੂੰ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਮਾਣਿਕ ਰਤਨ ਵਰਗਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਅਟੱਲ ਰਹੇ। ਕੇਤੁਮਾਲ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚਮਕਦਾਰ ਵੈਭਰਜ ਵਣ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੀ ਵਿੱਧਿ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ। ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਵਣ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਲੱਖਮੀ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੱਧਮ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਪਹਾੜ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਚੌਵੀ ਘਾਂ, ਜਾਂ ਦੱਸ, ਜਾਂ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਪੰਜ, ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਕ ਹੀ ਗਾਂ, ਜੇ ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਰਾਤੀ ਭੋਜਨ ਵੀ ਚਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਹਵਨ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।