ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਘੀ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਵਿਧੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਚਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਤਰਾਯਣ ਜਾਂ ਦੱਖਣਾਯਣ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁਤੀ, ਚੰਦ੍ਰ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਗਾਂ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ, ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਣੂ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂ ਚੱਕਰਾਂ ਤੱਕ, ਦੁੱਖ, ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਭੀ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ ਮਨਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰੀ ਅੱਗੇ ਅਨੰਤ ਨਾਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੁਰਾ ਅਤੇ ਨਰਕਾਸੁਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦਸ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਈ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਪਾਠ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾ ਪਹਾੜ ਅਨਾਜ ਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਲੂਣ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ। ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲ ਦਾ, ਛੇਵਾਂ ਰੂਈ ਦਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਘਿਉ ਦਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਮਣਕਿਆਂ ਦਾ। ਨੌਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ, ਦਸਵਾਂ ਚੀਨੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਸੰਕਰਮਣ, ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁਤੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ, ਯਜਨ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਦੇ ਪਹਾੜ ਕਾਰਤਿਕੀ, ਜੈਠ ਦੇ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਦਿਤੇ ਜਾਣ। ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੌਕੋਣੀ, ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁਹ ਕਰਕੇ, ਪੰਡਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਢਲਾਅ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੋਬਰ ਲਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਬਣਾਉਣ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ। ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੱਡੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਲਾਏ ਜਾਣ, ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਚਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਆਧਾਰ ਭਾਗ ਵੀ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹੋਣ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੀਰੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗਾਰਨੇਟ ਤੇ ਲਾਲ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੀਲੇ ਪੱਖਰਾਜ ਤੇ ਨੀਲੇ ਨਗ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨੀਲਮ ਤੇ ਚੰਦਰਕਾਂਤ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੰਦਨ, ਮੂੰਗਾ, ਲਤਾਵਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਣੂ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਮੂਰਤ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਇੰਜ ਹੀ ਇਕ ਖੋਹ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬਦਲ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੀਲੇ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਿਤਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਜਾਣ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਅੱਠ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਗਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋਣ। ਉੱਪਰ ਪੰਜ ਰੰਗਾ ਛਤਰੀ, ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੂਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਰ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਵਟ ਹੋਵੇ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਖੇ ਜਾਣ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਦਹਮਾਦਨ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਗੇਹੂੰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਬੰਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਪਾਤਰ, ਘਿਉ ਭਰਿਆ ਪਿਆਲਾ, ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਿਲਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਪਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਬਾਗ, ਕੱਪੜਾ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਹੀਂ ਤੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਹੋਵੇ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਮਸੂਰ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਤੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਟਵ੍ਰਿੱਛ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਬਾਗ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਛਤਰੀ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਦੇ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਣ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ, ਜਉ, ਘਿਉ, ਸਮਿਧ, ਘਾਸ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੀ ਸੱਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ! ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ! ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ਼ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭਯਤਾ, ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" "ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਬਰਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਣੂ, ਸੂਰਜ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਹੈਂ—ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਹੀ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ—ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਮਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਦੇ ਘਾਟ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।" ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਤਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।