ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਦੰਬ, ਕੁਬਜਕਾ ਅਤੇ ਜਾਤੀ—ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਯੋਗ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਓ। ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਕਿਹੜਾ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬੀ ਕਾਲੀ ਕੁਰਮਚਾ ਦੀ ਖਾਲ ਪਸਰੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਿਛਾਓ। ਇਕ ਛੋਟੀ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਕ ਬਛੜਾ ਵੀ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗਾਂ ਬਣਾਓ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਨਾਲ ਬਛੜਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਚਾਰ ਭਾਗ ਭਾਰ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਛੜਾ ਇਕ ਭਾਗ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵਧੀਆ, ਦੋ ਭਾਗ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਧਯਮ, ਅੱਧ ਭਾਗ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ, ਅਤੇ ਚੌਥਾਈ ਭਾਗ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੀ ਸਮਪੱਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਛੜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਗਾਂ ਤੇ ਬਛੜੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਣ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ, ਪੈਰ ਗੰਨੇ ਵਾਂਗ, ਅੱਖਾਂ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚੀਆਂ, ਸਫੈਦ ਧਾਗਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਸਫੈਦ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਣ। ਗਾਂ ਦੇ ਗਲ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਤਾਮਬੇ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਰੋਆਂ ਸਫੈਦ, ਭੰਵਾਂ ਲਾਲ ਮੂੰਗੇ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹੋਵੇ। ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ, ਪੁਪਿਲ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਾਂਗ, ਪੂੰਛ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਦੀ, ਅੱਗੇ ਦੇ ਪੈਰ ਕਾਂਸੇ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਖੁਰਾਂ 'ਚ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਰੌਣਕ ਹੋਵੇ, ਅਨੇਕ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅੰਜਿਤ ਹੋਣ, ਤੇ ਨੱਕ ਸੁਗੰਧ ਭਰੇ ਡੱਬਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂ ਤੇ ਬਛੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਵਿ्णੂ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੈ; ਸ੍ਵਾਹਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ—ਉਹ ਕਾਮਧੇਨੂ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਵਧਾ ਹੋ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੋ। ਇਹ ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤਾ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਸਭ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਠਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੂਪ ਇਹ ਹਨ: ਪਹਿਲੀ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ, ਦੂਜੀ ਘਿਉ ਦੀ ਗਾਂ, ਤੀਜੀ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ, ਚੌਥੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗਾਂ, ਪੰਜਵੀਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਗਾਂ, ਛੇਵੀਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਗਾਂ, ਸੱਤਵੀਂ ਚੀਨੀ ਦੀ ਗਾਂ, ਅੱਠਵੀਂ ਦਹੀਂ ਦੀ ਗਾਂ, ਨੌਵੀਂ ਰਸ ਦੀ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਦਸਵੀਂ ਕੁਦਰਤੀ ਗਾਂ। ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਮਟਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੱਖਣ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਠੀਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਆਮੰਤ੍ਰਣ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਜਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰਨ ਯਜਨ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਉਪਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਗ੍ਰਹਿ-ਯੋਗ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਤੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ, ਗੁੜ ਆਦਿ ਦਾ ਦਾਨ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਾਵਨ ਹੈ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਣੂ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਦੁਖ, ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾਚ ਅਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਅਨੰਤ ਨਾਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੁਰਾ ਅਤੇ ਨਰਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਉਹ ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਮੈਰੂ ਦੇ ਦਸ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਾਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੀ ਵਾਂਛਿਤ ਹਨ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਪਾਠ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦੂਜਾ ਲੂਣ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲ ਦਾ, ਛੇਵਾਂ ਰੂਈ ਦਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਘਿਉ ਦਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ, ਨੌਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਚੀਨੀ ਦਾ ਪਹਾੜ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਗ੍ਰਹਿ-ਯੋਗ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ, ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ, ਯਜਨਾਂ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਾਨ ਕਰੇ ਜਾਣ। ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਦੇ ਪਹਾੜ ਕਾਰਤਿਕੀ, ਜੈਸ਼ਠ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥਾਂ, ਮੰਦਿਰਾਂ, ਗੋਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਡਿਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਤੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵਿਧੀ, ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ, ਨਾਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਫਲ ਸਨੇਹੀ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਏ।