ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਰਾਤ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਕੱਪੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਜਲ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗ ਕੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਆਹੇ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਦਿਨ ਭਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਛੌਣਾ, ਗੁੜ ਦੀ ਡਲੀ ਅਤੇ ਇਕ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਕੀਆ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਚਾਦਰ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਜਿਵੇਂ, ਰਾਜਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਭਾ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤਤਾ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇ। ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵਾ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੀ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤਤਾ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁੜ ਦੀ ਡਲੀ ਨਾਲ ਵਿਛੌਣਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਜੋ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕਰਾਵਾ, ਤਾਜਾ ਕੇਸਰ, ਕੇਤਕਾ, ਸਿੰਧੁਵਾਰਾ, ਚੰਬੇ ਤੇ ਪਾਟਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕਦੰਬ, ਕੁਬਜਕ ਤੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਦਾ ਯੋਗ ਹਨ। ਹੁਣ, ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪੁੱਛੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਆਕਾਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਫਲ ਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਛਾਲ ਰੱਖੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪ ਕੇ, ਉਸ ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾਓ। ਛੋਟੀ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਛਾਲ ਅਤੇ ਬਛੜਾ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਗੁੜ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗਾਂ ਬਣਾਓ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਚਾਰ ਮਾਪ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਛੜਾ ਇੱਕ ਮਾਪ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਮਾਪ ਦਾ ਮੱਧਮ, ਅੱਧ ਮਾਪ ਦਾ ਛੋਟਾ, ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਬਛੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਤੇ ਬਛੜਾ, ਦੋਵੇਂ ਸੁਤੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ। ਗਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਸ਼ੰਖ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਪੈਰ ਇਿੱਖਾਂ ਵਰਗੇ, ਅੱਖਾਂ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁੱਚੀਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਣ। ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਗਲ ਤੇ ਪਿੱਠ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੇ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਵਰ ਵਰਗੇ ਵਾਲ, ਲਾਲ ਮੂੰਹ ਤੇ ਭੌਂਹ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਹੋਵੇ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਨੀਲੇ ਪੱਖਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੁਤਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਪਿੱਛ, ਕਾਂਸੀ ਵਰਗੇ ਅੱਗਲੇ ਪੈਰ, ਤੇ ਬੜੀ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ। ਸੀੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਖੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਾਂਦੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜੋ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕਿ, "ਇਹ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਵਿ्णੂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁਆਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ-ਮੁਕਤ ਕਰੇ।" ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। "ਇਹ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਵਧਾ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਸੁਆਹਾ ਹੈਂ। ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ।" ਇੰਝ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਹਨ—ਪਹਿਲੀ ਗੁੜ ਦੀ, ਦੂਜੀ ਘਿਉ ਦੀ, ਤੀਜੀ ਤਿਲ ਦੀ, ਚੌਥੀ ਜਲ ਦੀ, ਪੰਜਵੀਂ ਦੁੱਧ ਦੀ, ਛੇਵੀਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ, ਸੱਤਵੀਂ ਚੀਨੀ ਦੀ, ਅੱਠਵੀਂ ਦਹੀ ਦੀ, ਨੌਵੀਂ ਰਸ ਦੀ, ਦਸਵੀਂ ਕੁਦਰਤੀ। ਰਸ ਗਾਂ ਲਈ ਮਟਕੇ, ਹੋਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀਆਂ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਾਜ਼ਾ ਮੱਖਣ, ਤੇਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਣ ਯੋਗ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਸਹੀ ਆਮੰਤਰਣ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਯੱਗ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਸੰਕਰਾਂਤ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੋਗ ਆਦਿ ਤੇ, ਗੁੜ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਨੀਤਾ, ਚੰਦ੍ਰ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿ्णੂ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੌਤ ਉੱਤੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂ ਚੱਕਰਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਨ, ਦੁੱਖ, ਪੀੜ ਜਾਂ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੀ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਨੰਤ ਨਾਚ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੁਰਾ ਤੇ ਨਰਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।