ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਾਭੀ 'ਤੇ, ਮਨਮਥਾ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਤੇ, ਸ੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਮਧੁਭਿਦ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਲ 'ਤੇ, ਪਦਮਮੁਖਾ ਨੂੰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ, ਅਸ਼ੋਕਨਿਧਿ ਨੂੰ ਨੱਕ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰੂਆਂ 'ਤੇ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਿਨ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ pervasive ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਧੂਪ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਚੌਕ, ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਚੌਕੋਣੀ, ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਮਾਪ ਦੀ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੌਕ ਸੁੰਦਰ, ਚਿੱਟੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ, ਦੋ-ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਚੌਕ 'ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕਾ, ਜੋ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ prosperity ਲਈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਫਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤਿੰਨ ਜਾਗਰਣ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਤਿ ਕਮ ਤੋਂ ਇਕ ਨੂੰ। ਜੋ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਜਲ 'ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਪਲੰਗ, ਗੁੜ ਦੀ ਗੰਡੀ, ਗਾਂ, ਤਕੀਆ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਦਾ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸਿਹਤ, ਅਤੇ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਰਹੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਰਹੇ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਅਤੇ ਗਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ prosperity ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕਰੜਾ, ਤਾਜਾ ਕੇਸਰ, ਕੇਟਕਾ, ਸਿੰਧੁਵਾਰ, ਚੰਬਾ, ਅਤੇ ਪਾਟਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲ—ਕਦੰਬ, ਕੁਬਜਕਾ, ਅਤੇ ਜਾਤੀ—ਇਹ ਸਦਾ ਯੋਗ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਗੁੜ-ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ। ਕਿਸ ਰੂਪ, ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਗੁੜ-ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਫਲ ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬੀ ਕਾਲੀ ਮਿਰਗ-ਚਮੜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਗਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਰੱਖੋ। ਗੋ-ਮੈ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਫੈਲਾਓ, ਛੋਟੀ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਝਾ ਵੀ ਰੱਖੋ। ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗਾਂ ਜਾਂ ਬੱਝਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਣਾਓ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁੜ-ਗਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਮਾਪ ਹੋਵੇ। ਬੱਝਾ ਇੱਕ ਮਾਪ ਦਾ, ਦੋ ਮਾਪ ਨਾਲ ਮੱਧਯਮ, ਅੱਧ ਮਾਪ ਨਾਲ ਨੀਚ, ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ। ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਬੱਝਾ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਨੁਸਾਰ; ਦੋਵੇਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਝਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ 'ਚ ਲਪੇਟੋ। ਸੰਕ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੰਨ, ਗੰਨੇ ਵਰਗੇ ਪੈਰ, ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਿੱਟੀ ਦਾਗਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕੋ। ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੇ ਗਲ ਅਤੇ ਪਿੱਠ, ਚਿੱਟੀ ਚੌਰੀ ਵਰਗੇ ਵਾਲ, ਲਾਲ ਮਣੀ ਵਰਗੀਆਂ ਭ੍ਰੂਆਂ, ਅਤੇ ਤਾਜਾ ਮੱਖਣ ਵਰਗੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੀਆਂ ਪੂਪਿਲ, ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੀ ਪੂਛ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕਾਂਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਸਿੰਗਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਨੇ, ਖੁਰਾਂ 'ਤੇ ਚਾਂਦੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਡੱਬੇ ਵਰਗੀਆਂ ਨੱਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਚ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਗ 'ਚ ਹੈ।" "ਜੋ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ—ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਵਧਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ ਹੈ।" ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਪਤੀ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਸ ਗਾਂਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਨਾਮ: ਪਹਿਲੀ ਗੁੜ-ਗਾਂ, ਦੂਜੀ ਘੀ-ਗਾਂ; ਤੀਜੀ ਤਿਲ-ਗਾਂ, ਚੌਥੀ ਪਾਣੀ; ਪੰਜਵੀਂ ਦੁੱਧ-ਗਾਂ, ਛੇਵੀਂ ਸ਼ਹਿਦ-ਗਾਂ; ਸੱਤਵੀਂ ਚੀਨੀ-ਗਾਂ, ਅਠਵੀਂ ਦਹੀਂ-ਗਾਂ; ਨੌਵੀਂ ਰਸ-ਗਾਂ, ਦਸਵੀਂ ਕੁਦਰਤੀ। ਰਸ-ਗਾਂ ਲਈ ਮਟਕਾ, ਹੋਰ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਵਸਤੂ ਦੇ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤੇ ਸੰਪਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਚ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।