ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ—ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ? ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੋਹਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰਤਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜ਼ ਹੈ।" Viśokadvādaśī ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ Āśvayuja ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੈਲਫ-ਕੰਟਰੋਲ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋਣਾ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਗਊ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ; ਸਾਫ਼ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਟਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। Viśoka ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, Varada ਦੇ ਪਿੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, Śrīśa ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ Jalaśāyin ਦੇ ਜੰਘਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। Kandarpa ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ, Mādhava ਨੂੰ ਕਮਰ 'ਤੇ, Dāmodara ਨੂੰ ਪੇਟ 'ਤੇ, Vipula ਨੂੰ ਸਾਈਡਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। Padmanābha ਨੂੰ ਨਾਭੀ 'ਤੇ, Manmatha ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਤੇ, Śrīdhara ਨੂੰ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, Madhubhid ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। Vaikuṇṭha ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ 'ਤੇ, Padmamukha ਨੂੰ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ, Aśokanidhi ਨੂੰ ਨੱਕ 'ਤੇ, Vāsudeva ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। Vāmana ਨੂੰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, Hari ਨੂੰ ਭੌਂਹਾਂ 'ਤੇ, Mādhava ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ, Viśvarūpin ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰ ਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, Govinda ਦੀ ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਗੋਲ ਘੇਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਚੌਕੋਣੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਚੌਕ 'ਤੇ, ਜਿਸਦੀ ਚੌੜਾਈ ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੌਕ ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ ਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਬੰਧ ਤਿੰਨ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜੀ ਹੋਵੇ; ਨਦੀ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। ਚੌਕ 'ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ 'ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਦੇਵੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਸ਼੍ਰੀ' ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। Tuṣṭi, Puṣṭi, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; Viśokā, ਜੋ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇ। ਧਨ-ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਸਾਫ਼ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਫਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਲੋਟਸ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਵਾਸਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਨਚਣ-ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ; ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਰਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਠ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਓਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਦਿਓ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਨੂੰ। ਜੋ ਲੈਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ—ਜੋ ਜਲ 'ਤੇ ਲੈਟਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਗਾਇਕੀ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗੋ। ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਆਹਿਆ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਓ, ਕੰਜੂਸੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੋ; ਅਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਖੱਟੀ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਗੁੜ ਦੀ ਡਲੀ ਅਤੇ ਗਊ, ਤਕੀਆ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਕਵਰ ਦਿਓ। "ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਕਦੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌੰਦਰਯ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਸਦਾ ਰਹੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਨਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਖੱਟੀ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਗੁੜ ਦੀ ਡਲੀ ਅਤੇ ਗਊ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਓ। ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕਰੜਾ, ਤਾਜ਼ਾ ਕੇਸਰ, ਕੇਤਕਾ, ਸਿੰਧੁਵਾੜ, ਚੰਬਾ, ਪਾਟਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲ—ਕਦੰਬ, ਕੁਬਜਕਾ, ਜਾਤੀ—ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਗੁੜ-ਗਊ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ। ਕਿਸ ਰੂਪ, ਕਿਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਦਿਓ? ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ—ਗੁੜ-ਗਊ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਫਲ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਾਲੇ ਮਿਰਗ-ਚਰਮ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬਾ, ਗਲ੍ਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖੋ। ਗਊ-ਮਯਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਚੁੰਨ ਕੇ, ਛੋਟਾ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਚਰਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਵੀ ਰੱਖੋ। ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਵੱਛੇ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗਊ ਬਣਾਓ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁੜ-ਗਊ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਮਾਪ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੱਛਾ ਇੱਕ ਮਾਪ ਦਾ ਹੋਵੇ; ਦੋ ਮਾਪ ਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਧੀਆ; ਅੱਧਾ ਮਾਪ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ; ਚੌਥਾ ਮਾਪ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ। ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਦੀ ਆਉਕਾਤ ਅਨੁਸਾਰ; ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਓ। ਸੰਖ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕੰਨ, ਕੰਡੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਰ, ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਧਾਗੇ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਚਿੱਟੇ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ। ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੇ ਗਲ੍ਹ ਅਤੇ ਪਿੱਠ, ਚਿੱਟੇ ਚਵਰੀ ਵਰਗੇ ਵਾਲ, ਲਾਲ ਕੌਰਲ ਵਰਗੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ, ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਮੱਖਣ ਵਰਗੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹੋਣ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੋੜੇ ਅੱਖਾਂ, ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਨੈਣ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਦੀ ਪੂਛ, ਕਾਂਸੀ ਵਰਗੇ ਅੱਗਲੇ ਪੈਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, Viśokadvādaśī ਦੀ ਪੂਜਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਗੁੜ-ਗਊ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸਿਹਤ, ਅਤੇ ਦੁਖ-ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।