ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ: ਉਹ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁਕਿਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਚ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਦੀ ਚਮਕ ਮਟਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਜੈ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਾਨੁਮਤੀ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਮਯ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕਦਾ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹੜੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਐਸੀ ਅਦੁੱਤੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੀ? ਤੇ ਇਹ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?" ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਥਾ ਰੀਤਿ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੁਨਾਰ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।" "ਉਹ ਸੁਨਾਰ, ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨੌਕਰ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬੜੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। ਉਹ ਰੁੱਖ ਬੜੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਮਜਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ।" "ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਲਾਕੀ ਦੇ, ਦੁਜਾ ਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਲੀਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਤੇ ਉਹ ਸੁਨਾਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਗਰੀਬ ਸੀ, ਬੜਾ ਧਰਮਕ ਸੀ।" "ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਹੁਣ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਯਥਾ ਰੀਤਿ ਚੜ੍ਹਾਏ—ਉਹ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ, ਉਹੀ ਔਰਤ ਸੀ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਜੈ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਜੋ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ੍ਮਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਵੇਖਦਾ, ਜਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ—ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਲੋਂ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ?" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਤੇ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਭਗਤ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜ ਹੈ।" "ਸ਼ੁਭ ਵਿਸ਼ੋਕ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ, ਹੌਲੀਆਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੇ ਸਯੰਮ ਨਾਲ।" "ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਯਥਾ ਰੀਤਿ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।" "ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਏ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸੌਵੇ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠੇ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ; ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਮਲ ਨਾਲ ਕਰੇ।" "ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਰਦਾ ਦੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਤੇ; ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਾ ਦੇ ਗੁੱਡਿਆਂ ਤੇ; ਜਲਸ਼ਾਯਿਨ ਦੇ ਰਾਨਾਂ ਤੇ।" "ਕੰਦਰਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਤੇ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੇ; ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੇਟ ਤੇ, ਵਿਪੁਲਾ ਨੂੰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ।" "ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਮਨਮਥਾ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੇ; ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੇ, ਮਧੁਭਿਦ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਤੇ।" "ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹੇ ਤੇ, ਪਦਮਮੁਖ ਨੂੰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ; ਅਸ਼ੋਕਨਿਧਿ ਨੂੰ ਨੱਕ ਤੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ।" "ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਤੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੰਵਾਂ ਤੇ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਿਨ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ।" "ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਇੰਝ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।" "ਫਿਰ, ਇਕ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਉੱਪਰ ਉਠਿਆ ਚੌਕ ਬਣਾਏ, ਚੌਕੋਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਚੌਕ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਤਿੰਨ ਤਰਫਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠੀਆਂ ਨਾਂਦਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਤਿੰਨ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜੀਆਂ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਰੱਖੇ।" "ਚੌਕ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ: 'ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'" "ਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਸ਼ੋਕਾ, ਦੁਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।" "ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਲਈ ਵੀ। ਫਿਰ, ਸੁਚੱਜੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।" "ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਰੱਖੇ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਵਰਤ, ਉਪਾਸਨਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ, ਪਾਪ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।