ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਧਰਮਕਾਮੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੀਵਾ, ਚੱਕਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜ ਤੋਂ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਅਤੇ ਜੌ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਦਾ। ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਤ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਆਉਂਦਾ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੰਗਲਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਢਿੱਲ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਨਮਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤਕ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਇਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ। ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਬਣਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਭਰ ਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਦਾਤੀ ਬਣ ਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਅਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਤ ਕਰਦਾ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਿੰਨ ਪਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਦੇ ਨਾਲ, "ਸਰਵਭੂਤਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ" ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਿਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ-ਮੂੰਹਾ ਭਾਂਡਾ, ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਕੇਵਲ ਦੁੱਧ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਮੰਗਲ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਲਪਵૃਖ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਪਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਾਵਲ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਿਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਘੋਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਫਿਰ, ਵੀਹ ਪਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਬਣਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਸੱਤ ਸੌ ਯੁਗ ਤਕ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਜਾਂ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਗੁੜ ਵਰਤ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ। ਇਹ ਮਹਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਖਵਾਡੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਪੀਲੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਿਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਰੋ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘਿਉਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਿਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਖੀਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤਕ ਵੱਸਦਾ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਧਾਰੂ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਭਾਨੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਨਾਇਕ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਦਿਨ ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੌਰਵ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਗਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਵਰਤ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਜਾਤੀ ਨੂੰ ਘਿਉਂ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿੰਦਾ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਧਾਰੂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤਕ ਵੱਸਦਾ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੁੱਖ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਵਰੁਣ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਦਰ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਨਿਯਮਿਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਵਾਨੀ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਿੱਜੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਪਵਨ ਵਰਤ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਧਾਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਤ-ਧਾਰੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਮੋਖ ਵਰਤ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਕਪੜਾ, ਉਪਹਾਰ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨਤਾ ਉੱਤੇ ਇਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਵਰਤ ਅਤੇ ਦਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਆਤਮਿਕ ਅਵਸਥਾ, ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਯਸ਼, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।