ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਰਧਨਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ—ਝੀਲਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕੂੰਡਾਂ—ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਨਾਨ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਆਰਧਨਾ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਮਦਗਨਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਮਾਪ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਾਪ ਸੋਨਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਘਰ ਆ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਆਵਸ਼ਕ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਮਲਕੀ ਰੁੱਖ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਮਲਕੀ ਰੁੱਖ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਚੋਖਾ ਸਫਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਨਿਖਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ, ਛਤਰੀ, ਜੋੜਾ ਜੁੱਤੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਘੜੇ ਦੀ گردਨ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ ਘੜਾ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੀਵੇ ਲਾ ਕੇ ਉਹ ਘੜਾ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਘੜੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਭੁਣੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਂਡੇ 'ਤੇ ਜਾਮਦਗਨਯ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਿਨ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ 'ਤੇ, ਉਗ੍ਰਾ ਦੇ ਰਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਪੇਟ 'ਤੇ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਵਾਲੇ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਗਲ 'ਤੇ, ਯਜਨਮੁਖ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ, ਦੁਖ ਮੁਕਤਿ ਦੇ ਨੱਕ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਾਮਨ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਭੰਵਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਘ੍ਯਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਨਾਚ, ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਧਰਮ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ। ਵੈਸ਼੍ਣਵ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਭਾਂਡੇ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਦੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ 108 ਜਾਂ 28 ਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ, ਹਰਿ ਲਈ ਆਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜਾਮਦਗਨਯ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਜੋੜਾ ਕਪੜੇ ਤੇ ਜੁੱਤੀ। ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਜਾਮਦਗਨਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਆਮਲਕੀ ਫਲ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਆਪ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਇਤਨਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਏ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ—ਇਹ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਧੀ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।" ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ।" ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਆਦਰਯੁਕਤ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਰਾਮ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਅਡੋਲ ਨਿਸ਼ਚਯਤਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ 'ਮੋਹਿਨੀ' ਨਾਮ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਮੋਹ ਦੇ ਜਾਲ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਤੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਭਦਰਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਨਗਰੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਸਚਵਾਦੀ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਸੀ।" "ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਧਨਪਾਲ ਸੀ, ਜੋ ਸਤਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ—ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ, ਕੂਏਂ, ਮਠ, ਬਗ਼, ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪ੍ਰਦ, ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਸੁਮਨਸ, ਦਿਉਤਿਮਾਨ, ਮੇਧਾਵੀ, ਸੁਕ੍ਰਿਤ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧੀ।" "ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧੀ ਸਦਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਜੂਏ ਤੇ ਅਯੋਗ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ। ਉਹ ਨਸ਼ਿਆਂ, ਅਯੋਗ ਵਿਲਾਸ, ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ; ਦੇਵ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਾ ਸੀ।" "ਅਧਰਮੀ, ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ, ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਖਾਣੇ ਖਾਏ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਆਵਾਰਾ, ਵਿਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੇ ਗਲਾਂ 'ਤੇ ਬਾਹ ਪਾ ਕੇ, ਚੌਕਾਂ 'ਤੇ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਘਰੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ।