ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਗੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੈ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕ ਹਨ; ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਧੀਰਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਖਾਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਚੇ ਕਿ ਧੀਰਜ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ; ਧੀਰਜ ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਜਿਸਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਯਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਠ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਘੜੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਭ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਨੌਕ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਉਥੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ਹੁਣ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰ ਸੁਣ: ਜੋ ਕੁਝ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰ; ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਸਮਝ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਮਿੱਟੀ ਸਮਝ। ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਕਾਉਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੀਉਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਧਾਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰ ਸੁਣਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ਾਖਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆ ਬੈਠੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਕੁਮੁਦਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਝੀਲ ਦੇਖੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਤਰੀ ਕੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਡੰਡੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੇ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੜ੍ਹਾਂ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ?" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੇ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਾਲਾਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਸਮ ਚੁੱਕੀ ਜਾਵੇ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿਸ ਨੇ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਚੁਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਗਵਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।" "ਉਹ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਵੇ, ਪੱਖਦਾਰੀ ਨਾਲ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਕਰੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰੇ। ਉਹ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਵੇ, ਸਦਾ ਝੂਠ ਬੋਲ੍ਹੇ ਤੇ ਇੰਦਰੀ ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ ਕਰੇ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਮੈਲ-ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਖਿਆਲੀ ਪਲਾਵ ਬਣਾਵੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੇ।" "ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੇਹੜਾ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਕੋ ਖੂਹ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਵੱਸੇ।" ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਸਭ ਉੱਤੇ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਈਰਖਾਲੂ ਤੇ ਚੁਗਲਖੋਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਵੇ।" ਗੌਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ, ਸਦਾ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਬਣਾਏ ਭੋਜਨ ਖਾਏ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਉੱਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ।" "ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨਪਸੰਦ ਭੋਜਨ ਇਕੱਲਾ ਖਾਏ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਸਦਾ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਭੋਗ ਕਰੇ, ਪਾਪੀ ਰਹੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਾਈ ਸਮਝੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਣਾਏ ਭੋਜਨ ਖਾਏ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਰਲਵੇ।" "ਉਹ ਵੇਦ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।" ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰੇ, ਸਭ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਰਹੇ।" ਸ਼ੁਨਹਸ਼ਾਖਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਉਭਗਤ ਕਰੇ, ਸਦਾ ਸਚ ਬੋਲੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਮ ਦੇਵੇ, ਯਜਨ ਕਰੇ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਚੁਰੀਏ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਦੁਜਾ-ਜਨਮਿਆਂ ਦੀ ਕਸਮ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਚੁਰੀਏ ਹਨ।" ਸ਼ੁਨਹਸ਼ਾਖਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਡੰਡੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।" "ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਾਸਵ ਸਮਝੋ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।" "ਹੁਣ ਆਓ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਅਸੀਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਮਝ ਗਏ ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਵਰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਕ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪੁਲਸੱਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।