ਕਈ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਕਾਲਯਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਦਰਪੂਰਵਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਲਯਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਕਰੋ; ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ।” ਇੰਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਚਾ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਭਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚੋ।” ਸਮੁੰਦਰ ਭਰਨ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਰਦਾਦਾ ਹਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਓ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਭਾਗੀਰਥ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪਿੱਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਨ ਬਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਧਾਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰਜ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼, ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੋ, ਮੰਗੋ।” ਅਗਸਤਿਆ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕਾਰਜ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸਭ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਤਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਿੱਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਰਘ, ਚਾਵਲ, ਜੌ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾਲ ਪਿੱਤ੍ਰਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” “ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਜੜ, ਫਲ ਜਾਂ ਕੁੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਨੇਕ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਯਗ ਪਰਵਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਦੇਵ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।” “ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਿੱਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਖੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨੀਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।” “ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਭ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੱਥੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਜੋ ਪਾਪ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਇੰਝ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਰਦਾਦਾ, ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ: ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ, ਗੌਤਮ, ਸੁਮਤੀ, ਸੁਮੁਖ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰ, ਸੰਵਰਤ, ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ, ਰੈਭਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਚਯਵਨ, ਕਸ਼ਯਪ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜਮਦਗਨੀ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਗਲਵ, ਉਸ਼ਨਾਸ, ਭਰਦਵਾਜ, ਯਵਕ੍ਰਿਤ, ਸਥੂਲਕਸ਼, ਸਕਲਕਸ਼, ਕਾਨਵ, ਮੇਧਾਤਿਥੀ, ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾਰਦ, ਪਾਰਵਤ, ਸਵਗੰਧੀ, ਚਯਵਨ, ਤ੍ਰਿਨੰਬੂ, ਸ਼ਾਬਲਾ, ਧੌਮਿਆ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣ, ਜਮਦਗਨੀ, ਰਾਮ, ਅਸ਼ਟਕ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ, ਦਯਾ, ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦਯਾ, ਜਿੱਤ, ਸ਼ੂਰਤਾ, ਤਪ, ਸੱਚ, ਧੀਰਜ, ਸਾਦਗੀ, ਦਯਾ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਪਾਠ ਸਾਰੇ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੀਤਾ ਹਰ ਕਰਮ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਚੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਨਾਸਤਿਕ, ਚੋਰ, ਅਸਯੰਤ, ਕਠੋਰ, ਨਿੰਦਕ, ਕ੍ਰੂਰ, ਅਕ੍ਰਿਤਜਨ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਇੱਥੇ ਸੱਚੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸ਼ੂਰ, ਦਯਾਲੂ, ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯਗ ਤੇ ਯਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਅਹਿੰਸਕ, ਗਲਤ-ਮਲਕਾ ਰਹਿਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਆਤਮਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਐਸੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰੋਗ, ਬੁੜਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਤਪਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।