ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ, ‘‘ਵਿੰਧਿਆ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।’’ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘‘ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਵਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।’’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਅਗਸਤਿਆ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਹ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, ‘‘ਹੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਰਸਤਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ ਜਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਠਹਿਰ ਜਾ। ਜਦ ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂ, ਫਿਰ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਚਾਹੇ ਵਧ ਜਾ।’’ ਪુલਸਤਿਆ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵੀ ਵਾਰੁਣੀ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੇਯਾ ਗਣ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ‘‘ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ?’’ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਵਡਾ ਅਦਭੁਤ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਦਿਉ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਾਲੇਯਾ ਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੇ।’’ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ।’’ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪੋਧੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੋਰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਲ-ਧਨ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਡਾ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਸਕਣ। ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਅਤੇ ਝਾਝਾਂ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਫੇਨ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਥਰਥਰਾਉਂਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਲਚਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੇਵਤੇ, ਅਗਸਤਿਆ, ਗੰਧਰਵ, ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਫਿਰ ਵਾਰੁਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਝਟ ਕਰ ਲਵੋ।’’ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ‘‘ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।’’ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਕਾਲੇਯਾ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਤੀਬਰ, ਗੂੰਜਦੇ ਦਾਨਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਹ ਦਾਨਵ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਲੜੇ, ਪਰ ਅਖੀਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਚ ਨਾ ਸਕੇ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਜੂ-ਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਕਾਲੇਯਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਲੁੱਕ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਤੁਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਹੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰੋ; ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੁਸੀਂ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਛੱਡ ਦਿਓ।’’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘‘ਉਹ ਪਾਣੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਚਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਇਆ ਸੋਚੋ।’’ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, ‘‘ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਓ।