ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਵੈष्णਵੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਤਿਲੋਤਮਾ। ਚਿਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਕਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨਾਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖਾ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਇਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਹ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਉਦਾਨ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਜਾਂ ਦਿਨ-ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਤੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਯਥਾਯੋਗ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਅਜੇਤ ਰਹੇਂਗਾ।" ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ। "ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਅੰਨਦਾਇਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜੀਵ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। "ਸੰਤ ਜਨੋ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪਤਨੀਆਂ, ਸੁੱਖ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁੱਖ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ, ਤਪੱਸਿਆ, ਦਾਨ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਜੋ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦਾ ਵਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਰਥਯਾਤਰਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸਮੇਤ, ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵਜੂਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਤੇ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਵੰਸ਼ਜ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਰਖੇ, ਮੰਗਲ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ। "ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ ਤੇ ਮੰਗਲ ਵਿਧੀਆਂ ਕਰੇ। ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਰਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਟਕ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ। ਸਵੇਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅੰਜਨ ਦੇ ਕੇ। "ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਚਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਘੀ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਕੇ ਤੇ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰਥ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਿੱਚਣ, ਜੋ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋਣ: ਰਿਗ, ਅਥਰਵ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ। "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ, ਨਿਯਮਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਵਾਏ। ਰਥ ਨੂੰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾ ਖਿੱਚੇ ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ; ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਸਿਵਾਏ ਇਕ ਸੇਵਕ ਦੇ। "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰਖੇ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੇਵਕ ਤੇ ਅੱਗੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ। ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਨਾਦ ਨਾਲ ਰਥ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਵਾਏ। ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰਖ ਕੇ, ਆਰਤੀ ਕਰੇ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ— "ਜੋ ਰਥ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਦੀਵੇ ਬਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਹਾਲ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ, ਨਵੇਂ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਮੰਗਲ ਦਿਨ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਦਿਨ, ਜੋ ਬਾਲੇਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਦਿਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। "ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਤੇ ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖਾ, ਜੋ ਸਵਪਚ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਸ਼ੇਰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਰਤੀ ਦੀ ਦਿਵਯ ਵਿਧੀ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।