ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਾਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਲਈ, ਇਹ ਲੋਕ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਲਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਅਰਥ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖਰਚ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸਭਾ ਤੋਂ ਚਲ ਪਈ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸੁਰਤ ਵਾਲੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗੀ; ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। "ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗੀ," ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ; ਉਹ ਚੰਚਲ, ਡੋਲਦੇ ਮਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ। ਮਲੇਛਾਂ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ, ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ, ਮੂਰਖਾਂ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਸ਼ਾਪਿਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ—ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਸ ਕਰੇਗੀ। ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੂਰਖ ਔਰਤ ਮੈਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ? ਜੇ ਮੈਂ ਸ਼ਾਚੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਤੁਸੀਂ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ, ਵਚਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲ ਚੁਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੜਦੀਆਂ, ਬਾਂਝ ਕਹਿ ਕੇ ਨਿੰਦਾ ਹੋਈ, ਇ'en ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਗੌਰੀ, ਰੋਦੀ ਹੋਈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰੋ ਨਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਇੱਥੇ ਆ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਔਰਤ।" "ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ, ਕਮਰਬੰਦ ਤੇ ਚਾਦਰ ਦੇ, ਵਰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰਤ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। "ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ—" "ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਜਾਂ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਪਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਧਰਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਹੈ।" "ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖੀ ਹੈ; ਨੈਮਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗਧਾਰੀ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ; ਗੰਧਮਦਨ ਵਿੱਚ, ਕਾਮੁਕਾ।" "ਮਾਨਸਾ ਵਿੱਚ, ਕੁਮੁਦਾ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ; ਗੋਮੰਤਾ ਵਿੱਚ, ਗੋਮਤੀ; ਮੰਦਰਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਟਕਦੀ।" "ਚੈਤਰਰਥ ਵਿੱਚ, ਮਦੋਤਕਟਾ; ਜਯੰਤੀ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ; ਕਨਯਾਕੁਭਜ ਵਿੱਚ, ਗੌਰੀ; ਅੰਬਾ, ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ।" "ਏਕਾਮਰਾ ਵਿੱਚ, ਕੀਰਤਿਮਤੀ; ਵਿਸ਼ਵਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰੀ; ਕਰਨਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਪੁਰੁਹਸਤਿ; ਕੇਦਾਰ ਵਿੱਚ, ਮਾਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।" "ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ, ਨੰਦਾ; ਗੋਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਭਦਰਕਾਲੀ; ਸਥਾਨੁ-ਈਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ, ਭਵਾਨੀ; ਬਿਲਵਕਾ ਵਿੱਚ, ਬਿਲਵਪਤ੍ਰਿਕਾ।" "ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੈਲ 'ਤੇ, ਮਾਧਵੀ ਦੇਵੀ; ਭਦ੍ਰਭਦ੍ਰ ਈਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ, ਭਦ੍ਰਾ; ਵਰਾਹ ਸ਼ੈਲ 'ਤੇ, ਜਯਾ; ਕਮਲਾਲਯਾ ਵਿੱਚ, ਕਮਲਾ।" "ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿ 'ਤੇ, ਤੁਰੁਦ੍ਰਾਣੀ; ਕਾਲੰਜਰ 'ਤੇ, ਕਾਲੀ; ਮਹਾਲਿੰਗ 'ਤੇ, ਕਪਿਲਾ; ਕਰਕੋਟਾ 'ਤੇ, ਮੰਗਲੇਸ਼ਵਰੀ।" "ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ 'ਤੇ, ਮਹਾਦੇਵੀ; ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ 'ਤੇ, ਜਲਪ੍ਰਿਆ; ਮਾਯਾਪੁਰ 'ਤੇ, ਕੁਮਾਰੀ; ਸੰਤਾਨ 'ਤੇ, ਲਲਿਤਾ।" "ਉਤਪਲਾਖੀ 'ਤੇ, ਸਹਸਰਾਖੀ; ਹਿਰਣਯਾਖ੍ਯ 'ਤੇ, ਮਹੋਤਪਲਾ; ਗਯਾ 'ਤੇ, ਮੰਗਲਾ; ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ 'ਤੇ, ਵਿਮਲਾ।" "ਵਿਪਾਸ਼ਾ 'ਤੇ, ਅਮੋਘਾਖੀ; ਪਾਟਾਲ 'ਤੇ, ਪੁਣਯਵਰਧਨੀ; ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ 'ਤੇ, ਨਾਰਾਇਣੀ; ਤ੍ਰਿਕੂਟ 'ਤੇ, ਭਦ੍ਰਸੁੰਦਰਿ।" "ਵਿਪੁਲਾ 'ਤੇ, ਵਿਪੁਲਾ; ਮਲਯਾਚਲ 'ਤੇ, ਕਲਿਆਣੀ; ਕੋਟਿਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਕੋਟਵੀ; ਮਾਧਵੀਵਨ 'ਤੇ, ਸੁਗੰਧਾ।" "ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਕ 'ਤੇ, ਤ੍ਰਿਸੰਧਿਆ; ਗੰਗਾਦਵਾਰ 'ਤੇ, ਹਰੀਪ੍ਰਿਆ; ਸ਼ਿਵਕੁੰਡ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵਾਨੰਦਾ; ਦੇਵਿਕਾਟ 'ਤੇ, ਨੰਦਿਨੀ।" "ਦਵਾਰਾਵਤੀ 'ਤੇ, ਰੁਕਮੀਣੀ; ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ 'ਤੇ, ਰਾਧਾ; ਮਥੁਰਾ 'ਤੇ, ਦੇਵਕੀ; ਪਾਟਾਲ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ।" "ਚਿਤਰਕੂਟ 'ਤੇ, ਸੀਤਾ; ਵਿਂਧਿਆ 'ਤੇ, ਵਿਂਧਿਆਨਿਵਾਸਿਨੀ; ਸਹਿਆਦ੍ਰ 'ਤੇ, ਏਕਵੀਰਾ; ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ 'ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ।" "ਰਮਣ 'ਤੇ, ਰਾਮਤੀਰਥ; ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ, ਮ੍ਰਗਾਵਤੀ; ਕਰਵੀਰ 'ਤੇ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ; ਵਿਨਾਯਕ 'ਤੇ, ਰੁਮਾਦੇਵੀ।" "ਵੈਦ੍ਯਨਾਥ 'ਤੇ, ਅਰੋਗਾ; ਮਹਾਕਾਲ 'ਤੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ; ਪੁਸ਼ਪਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਅਭਯਾ; ਵਿਂਧਿਆਕੰਦਰ 'ਤੇ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।