ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਂਟਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ ਤੇ ਦੇਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਜੋ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਪ੍ਰਾਵਰਗਯ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਾਪ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਅਧਵਰਯੁ ਦੁਆਰਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਭੇਂਟ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਸਮੋਖਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਕੀ ਇਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ?" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਾ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲੋ।" "ਸੌੰਦਰਯ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਤ ਹੈ; ਨਾਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਜਾਂ ਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਾਜ ਰੱਖੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਿੰਦਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਰਪਿਤਾਮਹ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਜੇ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਵੇਂ ਵਿਖਾਵਾਂ?" "ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ—ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਕਾਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ—ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆਓ। ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਧਰਮਵਤੀ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਜੇ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਆਚਾਰਯਾਂ ਮੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹੋਏਗੀ।" "ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ) ਵਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ! ਤੂੰ ਗਵਾਲਣ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ; ਇਸ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸਦਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣਗੇ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬੜੀ ਦੁਖਦਾਈ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।" "ਸਭ ਕੁਝ ਗੁਆ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਏਗਾ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ: "ਜਦ ਤੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਮਾਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਪਏਗਾ; ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਭਟਕਣਾ ਪਏਗਾ।" ਫਿਰ, ਜਦ ਰੁਦ੍ਰ ਦਰੂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਕਪਾਲਿਕ, ਹੇ ਨੀਚ! ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਭਰਿਆ ਅੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇਵੇਗੀ।" "ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ, ਜੋ ਸਾੜੀ ਗਈ ਹਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਸਾੜ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" "ਹੇ ਜਟਵੇਦਸ, ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਗਾਏਗਾ; ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਗੰਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਫਿਰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਦਾਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਭੇਂਟ ਲਈ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਭਟਕਦੇ ਰਹੋਗੇ।" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਭ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਰਹੋਗੇ; ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋਗੇ।" "ਅਣਉਚਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਅਰਥ ਧਨ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਖ਼ਰਚਾਂ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ—ਸਭ ਨੂੰ—ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸਭਾ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਹ ਪਹਿਰਲੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ। ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗੀ; ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜਿਥੇ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈਆਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ, ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। "ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੈਵੀ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗੀ।" "ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ; ਉਹ ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਡੋਲਣ ਵਾਲੀ ਮਨ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।