ਇੱਕ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਸਭ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਭਤੀਜੇ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ, ਅਤੇ ਰਭੁ ਦੇਵਤੇ—ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, "ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਹੁਣ ਕੀ ਕਹੇਗੀ?" ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚੁੱਪ ਰਹੀ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ; ਅਧਵਰਯੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਆਭੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੁੜੀ ਲਿਆ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੇ ਵੀ ਮੰਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਕੁੜੀ ਕਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਯਜਨਾ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਥੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪੈਲਵਨ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਭੇਡ ਦੀ ਉਨ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਲਿਨਨ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ, ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਚਮਕ assembly ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅੱਗ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਵਰਗਿਆ ਰੀਤ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਦੋ ਮਾਪ milk ਅਤੇ ਅਧਵਰਯੂ ਵੱਲੋਂ ਘੀ ਨਾਲ, ਤਦ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨਹੀਂ ਆਏ; ਜਦ offering ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਉਹ assembly ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਕੀ ਇਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ?" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਸਭ ਲੋਕ ਜੋ ਇੱਥੇ council ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਸਰਤਾਜ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।" "ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਇਹ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਨਿੰਦਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਪਿਤਾਮਹ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਨਿੰਦਤ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ? ਮੈਂ ਵੀ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਢ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਵਾਂ?" "ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ—ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਆਇਆ, ਸੰਸਕਾਰ ਸਮੇਂ ਮਗਰੋਂ; ਇੱਥੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ—ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਲਿਆਓ। ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮਥੇ ਵਾਲੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁਧ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਧਰਮਵਤੀ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹਾਂ—ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਇੱਥੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। "ਜੇ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ।" "ਸਭ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਉਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਸੀ: "ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ! ਤੁਸੀਂ ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਓਗੇ।" "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਵੋਗੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿੰਦਤ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ।" "ਦੁਖੀ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ, ਵੱਡੀ ਹਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਛੁੱਟ ਜਾਵੋਗੇ।" ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਮਗਰੋਂ, ਦੇਵੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ: "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਮਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗੋਗੇ; ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਵੈਰੀ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਵੋਗੇ; ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਟਕਦੇ ਰਹੋਗੇ।" ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਦਰੂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਕਪਾਲਿਕ, ਨੀਚ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡਾ ਗਰਵ ਭਰਿਆ ਅੰਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੋਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਂਤਵਨਾ ਕਰੇਗੀ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਮੈਂ, ਜੋ ਜਲਾਈ ਗਈ, ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਜਲਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਰੁਦ੍ਰਾ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਵਹਾਏਗਾ; ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਧ ਵਸਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਰਹੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, assembly ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ assembly ਦੇ ਸਭ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਾਕਿਆ ਦੇਖਿਆ।