ਇਸ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਆਪਣੇ ਸਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ, ਪਿਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ ਮਾਵਾਂ, ਨਵ-ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਹੁਰਣਾਂ—all ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੱਖਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੁਗੁਣਵਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈ। ਕੋਈ ਮਿੱਠੇ ਪਕਵਾਨ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲੀ, ਕੋਈ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੰਨੋਈਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈਆਂ। ਕੁਝ ਨੇ ਭੁੰਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਾਲਾਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦਾਦੂ, ਸੁੰਦਰ ਜਾਮਬੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਾਲੇ ਫਲ ਚੁੱਕੇ। ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਕਰੀਰ ਦੇ ਫਲ, ਕਮਲ, ਕਸੁੰਭਾ, ਜੀਰਾ ਅਤੇ ਖਜੂਰ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ। ਕੁਝ ਨੇ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਅਲ, ਅੰਗੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਟਕ ਫਲ ਲਏ। ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੂਰ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਜਾਮੁਨ, ਅਖਰੋਟ, ਆਂਵਲੇ ਅਤੇ ਨਿੰਬੂ ਵੀ ਕੁਝ ਨੇ ਲਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਪੱਕੇ ਬੈਲ ਦੇ ਫਲ, ਚਿਪੀਟਾ, ਰੂਈ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਅਤੇ ਕਸੁੰਭੇ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨੇ ਚੁੱਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਸਮਗਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਚਾਨਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਡਰ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣਾ ਮੱਥਾ ਝੁਕਾ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਹੁਣ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖੇਗੀ?" ਵਿਣੁ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੋਜਾਤੀ, ਸਭ ਸਭਾ-ਸਦੱਸ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਭਤੀਜੇ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਰਿਭੂ—ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖੜੇ ਸਨ, ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, "ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੁਣ ਕੀ ਆਖੇਗੀ?" ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਵਾਲਣ ਸੀ। ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੀ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਅਧਵਰਯੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਇਕ ਹੋਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਭੀਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਸਭ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, "ਇਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਭਾਗ ਲਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ?" ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਸਭਾ-ਸਦੱਸਾਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ, ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਗਵਾਲਣ, ਜੋ ਪਤਨੀ-ਪਾਵਿਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਉਹ ਭੇੜ ਦੀ ਉਨ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਲਿਨਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਅੱਗ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਵਿਲੰਬ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। "ਅਸਮੇਂ ਹੋਈ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਵਰਗਯ ਵਿਧੀ ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਾ, ਦੂਧ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਅਧਵਰਯੂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਦਿਆ, ਪਰ ਦੋਜਾਤੀ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ; ਇਹ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੋਕ ਆਖਣ, ਉਹੀ ਕਰੋ, ਉਹ ਮਾਲਕ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲੋ।" "ਸੌੰਦਰਯ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਰੇਆਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ।" "ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਾਸਨਾ ਵੱਸ ਕੀਤਾ, ਨਿੰਦਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ ਹੋ।" "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਆਈ? ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬੇਇੱਜਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਜੇ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੱਢ ਕਿਵੇਂ ਵਿਖਾਵਾਂ?" "ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ—ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਆਖਾਂ?" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਪਨਯਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ—ਤੁਰੰਤ ਪਤਨੀ ਲਿਆਓ। ਉਹ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਭਾਲ ਵਾਲੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਉ। ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਧਰਮਵਤੀ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਉ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਆਚਾਰਿਆ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਸਿਰਫ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਛੱਡ ਕੇ।" "ਸਾਰੇ ਦੋਜਾਤੀ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਬੋਲ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਸ਼ਕਰ! ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਲਣ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਲਿਆਏ; ਇਸ ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਓਗੇ।