ਉਹ ਗੋਆਲਣ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੌਂਠ ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੋਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹੌਂਠਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਫੀਕੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਦੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮਨਪਸੰਦ ਪੁਰਖ ਮੁੜ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੋਆਲਣ ਕੁੜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹਰਿ ਜੀ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਜੋ ਸੁਭਾਗਿਆ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਇਹ ਗਾਯਤਰੀ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਅਤੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਵਾਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਅਾਹ ਕਰ ਲਵੋ, ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।" ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਦੇ, ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਅਾਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਵਿਅਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਸਾ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਣ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਤਲੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਪੰਡਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਲਿਜਾਈ ਗਈ। ਉਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਨੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, "ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤਮ, ਉਥੇ ਕਿਹੜਾ ਅਚੰਭਾ ਵਾਪਰਿਆ? ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ? ਗਾਯਤਰੀ, ਜੋ ਆਭੀਰਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣਿਆ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਰੀ, ਵੇਰਵਾ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਚੰਭੇ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਉਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਵਾਪਰੇ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਏ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਥੇ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਪਰ ਗੋਆਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਆਲਣ ਕੁੜੀ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਆਲਣਾਂ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾ ਕੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤ!" ਪਿਉ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧੀਏ!" ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਭੈਣ!" ਅਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਿੱਤਰ!" ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ, "ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਲਾਲ ਰੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਲੈ ਆਇਆ? ਤੇਰਾ ਕੱਪੜਾ ਕੌਣ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਵੀਂ ਚਾਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀ?" "ਤੇਰੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਕੌਣ ਪਾ ਗਿਆ?" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਨੇ ਆਪ ਬੋਲਿਆ, "ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵੈਰਥ ਬੋਲ ਨਾ ਬੋਲੋ।" "ਇਹ ਸੁਭਾਗਿਆ ਅਤੇ ਪੁੰਨਵਾਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਨੇਕ ਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦੀ?" "ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਆ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਇਹ ਧੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।" "ਜੋ ਅਵਸਥਾ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੈਦ ਪੰਡਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਚਾਹਣ।" "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਵਾਨ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨਵਾਨ ਹੋ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਵਿਰਿੰਚੀ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਆਭੀਰਾ ਕੁੜੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਵਤਾਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਦ ਨੰਦ ਆਦਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣਗੇ।" "ਜਦ ਉਹ ਆਉਣਗੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂਗਾ; ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੀਆਂ।" "ਉਥੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼, ਵੈਰ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਗੋਆਲੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।" "ਇਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਇਸ ਕੁੜੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।" ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਵਰ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਅਵਤਾਰ ਹੋਵੇ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਮੰਗਲਦਾਇਨੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਪਾਰ ਲੰਘਾਵੇਗੀ।" "ਜੈ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਰ ਸਵੀਕਾਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਗੋਆਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਾਂਏ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਜਜਤ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਗਾਯਤਰੀ, ਆਭੀਰਾ ਕੁੜੀ, ਨੇ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਾਂ ਕੌਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ?" ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵਾਂਏ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, "ਮਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।" "ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਸੁਆਮੀ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਨਾ ਮਾਂ, ਨਾ ਪਿਉ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੁਖੀ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣ; ਮੇਰੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਜਾਵੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।" ਜਦ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਗਾਯਤਰੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਯਜਨਾ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ।