ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੀਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਭੀਰਾ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ, ਨਕ ਸੁੰਦਰ, ਅੱਖਾਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵੀ, ਨਾ ਆਸੁਰੀ, ਨਾ ਸਪਨੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਐਸੀ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੇ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹੀ ਲਕshmi ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਅਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ; ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਵਖਰੀ ਚਾਹ ਕਦੇ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਸ 'ਚ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ 'ਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕاش ਇਹ ਕੁਵਾਰੀ ਹੋਵੇ!" ਇੰਦਰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਐਸਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਨਾਰੀ ਰਤਨ ਉਸ ਦੇ ਮੂਲ ਪੁਰਖ ਲਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜੇ ਇਹ ਕੁੜੀ ਇਛਾਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਵੇਗੀ।" ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਬੱਦਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਚਮਕ ਸੀ, ਵਾਲ, ਗਲ, ਹੌਠ—all ਮਨਮੋਹਣੇ; ਉਹ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਲਾਲਸਾ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਨਵੀਂ ਕਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਇਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਤਪਦੀ ਚਮਕ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ?" ਜੇ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਕਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੋ ਉਭਰੇ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਐਸੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਨਾ ਡੋਲ ਜਾਵੇ? ਹੌਠਾਂ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਢ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਕਰੇ ਵਾਲ ਵੀ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਸੋਹਣੀਅਤ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਵਗੁਣ ਵੀ ਗੁਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਕੰਨਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚੇਤਨਾ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅੱਖਾਂ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹਨ, ਤੇ ਕੰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੀ। ਇਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਨਾਂ ਲਈ ਕੁੰਡਲ ਜਾਂ ਅੰਜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ; ਨਜ਼ਰਾਂ ਦਿਲ 'ਚ ਵੰਡੀਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ? ਹਰ ਬਦਲਾਅ ਕੁਦਰਤੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੁਢ਼ਾਪੇ 'ਚ, ਸੈਂਕੜੇ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸੋਹਣੀਅਤ ਦੇਖੀ ਹੈ; ਇਹ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਦੀ ਹੱਦ ਹੈ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਸੋਹਣੀਅਤ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸੋਚਦਾ, "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੋਮਾਂ 'ਚ ਕੰਪਣ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਨਵੇਂ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਈ ਦੇਵ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸਪ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਇੰਨੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ 'ਚ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ? ਦੱਸ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਸੜਕ 'ਚ ਇਕੱਲੀ ਕਿਉਂ ਖੜੀ ਹੈਂ?" ਜੋ ਗਹਿਣੇ ਤੂੰ ਪਹਿਨੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈਂ। ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵੀ, ਨਾ ਆਸੁਰੀ, ਨਾ ਸਪਨੀ, ਨਾ ਕਿਨਨਰੀ—ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇਰੇ ਜਿਹੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਛ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਜਵਾਬ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ?" ਉਹ ਕੁੜੀ, ਕੰਪਦੀ ਤੇ ਲਾਜਵਾਨ, ਸ਼ਕਰ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਈ: "ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਗਵਾਲਣ ਹਾਂ; ਇਥੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਮੱਖਣ, ਦਹੀਂ, ਛਾਸ ਵੇਚਣ ਆਈ ਹਾਂ।" "ਦਹੀਂ, ਛਾਸ, ਦੁੱਧ—ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਦਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਚਾਹੋ, ਲੈ ਲਵੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੈ ਜਾ ਰਹਾ ਸੀ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ: "ਹੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਭਰਾ, ਇਹ ਆਦਮੀ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ!" "ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪੁੱਛੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਰੂਰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।" "ਕਿਹੜੀ ਕੁੜੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ? ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਮਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗੀ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" "ਧਰਮ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਜੇ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ। "ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ।" ਗਵਾਲਣ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਦੇਖ ਕੇ ਕਮਲਾ (ਲਕshmi) ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤੁਲਨਾ ਸਮਝਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਂਝੀਆਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸੂਂਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨਖ ਲਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦੇ; ਕਮਲਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ," ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਗਿਆ। "ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦੀ ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ;" ਗਵਾਲਣ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਣ 'ਚ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ। "ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਕ ਕਿਸੇ ਨਾਰੀ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਵਲੋਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ; ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।