ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ’ਤੇ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਕੁਆਂ, ਸਰੋਵਰ, ਝੀਲ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਮੁੱਖ ਮੁੱਖ ਚਸ਼ਮੇ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇਵਤਾਈ ਝੀਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਨਮਕ, ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ, ਮਦਿਰਾ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਸਨ। ਸੱਤ ਲੋਕ, ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ, ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ, ਘਾਹ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਹਰ ਜੀਵ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ, ਸੁਤਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ—ਉਹ ਸਭ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸਣ ਯੋਗ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਉਸ ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਜਥਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਥੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਕਿਰਪਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪੁਜਾਰੀ ਚੁਣੇ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਜਾਰੀ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਅਧਵਰਯੂ, ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਉਦਗਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਸਦੱਸ ਬਣੇ; ਦੱਖ ਆਦਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗੇ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਉਹ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼੍ਰਵਣ ਦੁਆਰਾ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਕੰਗਣ ਤੇ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨਾਏ ਗਏ; ਚਾਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੱਸ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਲ ਸੋਲਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣੇ। ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਦਰ ਦਿਓ। "ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੀਸ ਦਾ ਮੁੰਡਣ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।" ਯਜਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਜੋੜੇ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸੁਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਵੈਸ਼ ਉਥੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਾਗਵਾਟ" ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਪੈਰ ਧੋਣੇ, ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੇਟਣਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਥੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ। ਦਰਬਾਨ ਵਜੋਂ ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਵਰੁਣ, ਧਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਕੁਬੇਰ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਵਾਯੂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸੋਮਰਸ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ: "ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਲਦੀ ਆਓ।" ਯਜਨ ਦੀ ਦੀਖਾ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਜਗਾਏ ਗਏ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਨਾਰੀ ਸਵਭਾਵ ਕਰਕੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਾ ਆ ਸਕੀ। "ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸਜਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਏ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਹਜੇ ਕੋਈ ਬਰਤਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਧੋਏ; ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਹਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈ।" "ਸਵਾਹਾ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਧੂਮਰੋਣਾ ਯਮ ਦੀ, ਵਰੁਣੀ ਵਰੁਣ ਦੀ, ਗੌਰੀ ਵਾਯੂ ਦੀ, ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਵੀ।" "ਰਿੱਧਿ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਗੌਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਮੇਧਾ, ਸ਼ਰਧਾ, ਵਿਭੂਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਧ੍ਰਿਤਿ ਅਤੇ ਖ਼ਮਾ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।" "ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਹਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ; ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਵੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹਨ।" "ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ; ਅਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਨਸੂਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਇਥੇ ਹਨ।" "ਦੁਲਹਣਾਂ, ਧੀਆਂ, ਸਹੇਲੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਹਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ; ਜਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕੋ।" "ਮੈਂ ਜਲਦੀ, ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਓਗੇ, ਮੈਂ ਵੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਅਤੇ ਚਿੰਤਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਲਓ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉ।" "ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਲਦੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦਾ ਚੋਣ ਕਰੋ ਅਤੇ ਲਿਆਉ।" "ਜਦ ਤੱਕ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ (ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ) ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਸੋਚੋ; ਜਦ ਕਰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।