ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਹਵਾ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉੱਗਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਉੱਗਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਹੱਦ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆਕੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜਨ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਅਸੁਰ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਆਪਣੀ ਪੂਰਵ ਵਿਰੋਧਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ, ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਆਏ, ਤੇ ਹਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਖੁਦ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਖੁਦ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ; ਵਰੁਣ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਜਵਾਕ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ। ਹਵਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦ ਲਿਆਏ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ; ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ, ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਕੂਏਂ, ਸਰੋਵਰ, ਪੰਡ, ਝੀਲਾਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਲ-ਸਰੋਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਮੁੱਖ ਝਰਨਿਆਂ, ਅਣਗਿਣਤ ਦਿਵ੍ਯ ਝੀਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਜਲ-ਸਰੋਵਰ, ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਨਮਕ, ਗੰਨੇ, ਮਦਿਰਾ, ਘਿਉ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ—ਸੱਤ ਲੋਕ, ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ, ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ—ਸਭ ਉਥੇ ਸਨ। ਰੁੱਖ, ਲਤਾਵਾਂ, ਘਾਹ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਗ—ਸਭ ਕੁਝ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਤਮਾ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ-ਟਿੱਪਣੀਆਂ, ਸੁਤਰ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਚਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ। ਬਿਨਾ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਖਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਪਿਤਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਮੇਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਿਨਾਕਾ-ਧਾਰੀ, ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ, ਖੜਾ ਸੀ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਵਰਯੁ, ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਉਦਗਾਤ੍ਰ, ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਨ ਪੁਰੋਹਿਤ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਦੱਸ ਬਣੇ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ, ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗੇ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੋਈ; ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਰਤਨ, ਕੰਗਣ, ਤੇ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ; ਚਾਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਤੇ ਦਸ ਹੋਰ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਲ ਸੋਲ੍ਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਮੇਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ।" ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਮੁੰਡਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਜੋੜੇ ਲਈ ਕਪੜੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ; ਸੁਆਦ ਤੇ ਵਾਫਰ ਪਕਵਾਨ ਬਣੇ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ; ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ 'ਪ੍ਰਾਗਵਾਟ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਪੈਰ ਧੋਣੇ, ਭੋਜਨ ਲਿਆਉਣਾ, ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਫ ਕਰਨਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਵਰਗ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਏ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਰੁਣ, ਧਨ ਦਾ ਦਾਤਾ ਕੁਬੇਰ, ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਾਯੂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ, ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ, "ਆਓ, ਦੇਵੀ, ਜਲਦੀ ਆਓ।" initiation ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਜਲਾਈ ਗਈਆਂ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰੀ ਕਰ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਨਾਰੀ-ਸਭਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹਾਜ਼ਰ ਨਾ ਹੋਈ। "ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਕੰਧ ਤੇ ਕੋਇ ਨਕਸ਼-ਨਕਾਸੀ ਜਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਏ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕੋਈ ਭਾਂਡੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਧੋਏ; ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।" ਸਵਾਹਾ ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਧੂਮਰੋਨਾ ਯਮ ਦੀ, ਵਰੁਣੀ ਵਰੁਣ ਦੀ, ਗੌਰੀ ਵਾਯੂ ਦੀ, ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਵੀ। ਰਿੱਧਿ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਗੌਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ; ਮੇਧਾ, ਸ਼ਰਧਾ, ਵਿਭੂਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਧ੍ਰਿਤਿ, ਤੇ ਖ਼ਮਾ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਕੁਵਾਰੀਆਂ; ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਰੋਹਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅ, ਵੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਤਨੀਆਂ, ਜਾਤੀਆਂ, ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਤੱਤ, ਮਹਾਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਰ ਵਿਰਗ, ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨਿਭਾ ਰਹਾ ਸੀ।