ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰਨ ਖਿੜੇ ਹੋਏ, ਨਿਰਮਲ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿ্ণੁ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਡਰ ਛੱਡੋ, ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਾਤੁਧਾਨ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੋ, ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿ্ণੁ ਜੀ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ। ਸ਼ੁਭ ਹਵਾਵਾਂ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਦੱਸੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਰੋਸ਼ਨ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ, ਗ੍ਰਹਿ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਰਿਆ ਆਪਣੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰਸਤੇ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਚੈਨ ਵਿਚ ਸਨ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਗਮ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅੱਗਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਲੋਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਵਿ্ণੁ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ—all ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਦਰੱਖਤ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉੱਗਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਉੱਗਦਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿਖੇ ਵੱਸ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਸਮੂਹ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚੋਂ ਰੋਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਇਥੇ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਜਾਤ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਹੁਤੀਆਂ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਖੁਦ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਵਰੁਣ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦ ਲਿਆਈ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਰਸ ਪਕਾਇਆ, ਸੋਮ ਨੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਖਜਾਨੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ; ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਕੁਆਂ, ਤਲਾਬ, ਝੀਲਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲਾਸ਼ਯ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਚਸ਼ਮਾ, ਅਣਗਿਣਤ ਦੈਵੀ ਝੀਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਜਲਾਸ਼ਯ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥੇ ਸਨ। ਨਮਕ, ਗੰਨੇ, ਮਦਰਾ, ਘਿਉ, ਦਹੀ, ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀ, ਸੱਤ ਲੋਕ, ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ, ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ—all ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਦਰੱਖਤ, ਲਤਾਵਾਂ, ਸਾਰਾ ਘਾਹ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ—all ਪੰਜ ਤੱਤ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ ਭਾਸ਼ਿਆਂ, ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਨਿਰਾਕਾਰ, ਸਾਕਾਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ, ਉਸ ਪਿਤਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਵਿ্ণੁ ਜੀ, ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਦਯਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਖੜੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੀ ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੇ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਵਰਯੂ, ਮਰੀਚੀ ਉਦਗਾਤ੍ਰ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਬ੍ਰਹਮਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੇ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਸਦੱਸ ਬਣੇ; ਦੱਖ ਆਦਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਜਾਤੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ; ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੰਦਰੀਆਂ, ਕੜੇ ਅਤੇ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨਾਏ ਗਏ; ਚਾਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਅਤੇ ਦਸ ਹੋਰ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਬੋਲੇ, "ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਾ ਮੁੰਡਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।" ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਜੋੜੇ ਲਈ ਕਪੜੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। ਵੇਦਿਕ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਖੜਗਧਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ; ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਾਟ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਇੱਥੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੇਟਣਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹੀ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖਿਆ, "ਸੇਵਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਥੀ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਬੜੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਸਫਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਜੀਵ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਗੇ, ਵਿ্ণੁ ਜੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਖੜੇ ਸਨ।