ਇਹ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਾ ਦਾਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਲੀਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਨ ਨਿਰਭੈਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਅਤੇ ਅਟਲ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅੱਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਜਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਭੋਗ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਪਰਮ ਤੱਤ, ਤ੍ਰੈ-ਰੂਪੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੂਹ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਵੈਦਾਂ, ਗਿਆਨ, ਕਰਮ, ਨਿਰੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ embodied self ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਪਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੂਹ, ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣੀ ਮੱਧ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ— ਉਹ ਚੱਕਰ ਜੋ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਛੇ spokes ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ rims ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰੈ-ਜੋੜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਦਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਡਰ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ—ਜੋ ਨ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਨ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇ; ਭ੍ਰਮ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਿਹਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਵਿਵਾਦ ਜਾਂ ਸਾਂਝ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਨਿਰਲੇਪ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਗਵਾਹ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?" "ਉਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਯਜਨ ਕੀਤਾ? ਕੌਣ-ਕੌਣ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ? ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਸਮੱਗਰੀ, ਯਜਨ-ਫੀਸ ਕੀ ਸੀ? ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੌਣ ਯਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਸੀ?" "ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਮਰ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਵਰਗ ਵੀ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਦਾਨੀ ਕੀਤੀ; ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਲਈ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।" "ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਬਣਾਏ; ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ, ਫਲ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਉਥੇ ਰਖੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਔਰਤ ਸ਼ਤਾਰੂਪਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸਵਯੰਭੂ ਮਨੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਪਿਆਰੀ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੁਣਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ-ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭੀ? ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ, ਗੁਣ, ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ?" "ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੰਗ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ? ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।" "ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ?" "ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀ ਬੋਲਿਆ? ਜੋ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ—ਕ੍ਰੋਧ ਜਾਂ ਮਾਫੀ? ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਵੇਖਿਆ, ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।" "ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਕਿਸ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—" "ਕਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਕਿਸ ਨੇ, ਕਿਵੇਂ, ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।" "ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਏ? ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਅਨਵਾਹਾਰਿਆ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਅੱਗ—" "ਆਹਵਨੀਅ ਅੱਗ, ਵੇਦਿਕ, ਕਟੋਰਾ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਪাত্র, ਯਜਨ-ਚਮਚ, ਅਤੇ ਆਵਭ੍ਰਿਤ ਵਿਧੀ ਵੀ—" "ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ-ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ-ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ—" "ਭੋਗਾਂ ਲਈ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਹੜੇ ਯਜਨ ਅਤੇ ਯਜਨ-ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਯਜਨ-ਸਥੰਭ, ਲੱਕੜ, ਕੁਸ਼ਾ, ਸੋਮਾ, ਸ਼ੁਧੀ, ਅਤੇ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ—" "ਯਜਨ-ਸਮੱਗਰੀ, ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ; ਅਤੇ ਕੌਣ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ—" "ਮੁਹੂਰਤ, ਛਿਨ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਪ, ਅਤੇ ਇੱਕਕ ਸਮਾਂ; ਮੁਹੂਰਤ, ਤਿਥੀਆਂ, ਮਹੀਨੇ, ਦਿਨ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਵੀ—" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਆਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ—ਯਜਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਪ—ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।