ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਫਿਰੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ—ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਉਪਾਅ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀਏ।" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਗਰੁੜਧਵਜ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਲਕੜੀ ਵਾਲਾ ਹਰਿ ਵੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਓਥੇ ਜਾਓ, ਓਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।" ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, "ਓਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਵੇਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਮਧੁ ਨਾਸਕ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਅਸੁਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ—ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਭਗਤਵਤਸਲ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਸਾਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਣ ਆ ਗਏ ਹਨ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਮੂਰਾ ਨੇ ਹਰਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਇਹ ਅਸੁਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਬਲ, ਨਿਵਾਸ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਜ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਵਰਦਾਨ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਲਾਜੰਗਾ ਨਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੂਰਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਨਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਵਾਤਾ, ਅਗਨਿ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ, ਸਾਰਾ ਸਵਰਗ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ, "ਮੈਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਫ਼ਤ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੂਰਾ ਚੀਕਿਆ, "ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!" ਭਗਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਮੂਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪਾਪੀ ਅਸੁਰ, ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਵੱਲ ਵੇਖ।" ਫਿਰ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਅਸੁਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਯ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਪਰ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਰ ਵਾਰ ਲੜਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨਾਲ ਹੱਥੀਂ ਹੱਥੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲੀ। ਆਖਰਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਨੁ, ਹਾਰ ਕੇ, ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸੀ ਸਿੰਹਾਵਤੀ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਇਕੋ ਇਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਥੱਕ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਮੂਰਾ ਅਸੁਰ ਚੁੱਪਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰ, ਓਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ—ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ। ਮੂਰਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਵਾਂਗ ਲੜੇ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਮੂਰਾ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਅਸੁਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਉੱਥੇ ਜਾਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਭਿਆਨਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੌਣ ਮਾਰ ਗਿਆ?" ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ—ਹਰਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਮੈਂ ਆਈ, ਹਰੀ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੂਰਾ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮੂਰਾ ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਈ।