ਸੁਰਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੁਰਗਵਾਸੀਆਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਾਂ—ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਦਾ ਨਾਸ ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜਰੀਏ ਕੀਤਾ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਕਮਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਕਮਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਥਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਉਨਾਂ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਵਰਦਾਨ ਹੈ ਜੋ ਭਗਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਸਣ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਹਾਕਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਏ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿਓ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਕੇ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਕਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਮਾਰੇ ਸਮਝੋ। ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਕੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਅਤੇ ਨਿਰਲੋਭ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਵਰਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਇਹ ਨਾ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਰੌਰਵ ਨਰਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁਨਿਆਵੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲਾ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਖਾਂਦਾ, ਰਸਦਾਰ ਭੋਜਨ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੇਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਵੇਦ ਨੂੰ ਗਲਤ ਆਖਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਰਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਦੋ-ਮਨ, ਬੁਰਾ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਛੂਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨਵੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਮੋਰਟਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੰਦ੍ਰਨਦੀ ਹੈ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਾਰਸਵਤੀ ਤੱਕ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨੰਦਨ ਤੋਂ ਕਲਪ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੱਕ; ਇਹ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੈ, ਬਣਾਈ। ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣੋ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਮੱਧ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ, ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਰੂਪ 'ਚ ਵਰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮਕ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਦ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਘੇਰਵਾਲੀ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕਾ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ; ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੋ ਦੇਵ, ਵਾਸੁ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਸੁਰਗਵਾਸੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਚਮੁਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ, ਉਨਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿਣ? ਕੀ ਇਹ ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ, ਜਾਂ ਜਾਤੀ-ਅਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਇੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਕੀ ਕਰਣ? ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ, ਅਤੇ ਜਾਤੀ-ਅਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਲੋਕ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ, ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਕਰਮ, ਮਨ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਛੋਟੇ-ਪਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਤੇ ਧਿਆਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਭਗਤ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਵਰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਦੱਸੋ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ; ਇਹ ਸੰਸਾਰਕ, ਵੇਦਕ ਜਾਂ ਆਤਮਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਧਿਆਨ, ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ, ਬੁੱਧੀ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ, ਵੇਦਕ ਰਚਨਾ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਅੱਗ ਤੇ ਧਿਆਨ, ਪਿਤਰ-ਕਰਮ, ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਚਾਂਟ ਨਾਲ, ਇਹ ਬੋਲੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੈ। ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ, ਨਿਯਮ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਰੋਕ, ਸੋਨੇ-ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗਹਨੇ ਪਹਿਨਣ, ਚੰਦਨ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਕ੍ਰਿਚ ਛ੍ਰ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ। ਗਊ ਦੇ ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਰਤਨਾਂ, ਦੀਵੇ, ਕੁਸ਼, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭੇਟ; ਘੀ, ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧੀ ਕਾਲਾ ਅਗਰ, ਸੋਨੇ-ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗਹਨੇ, ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਤਰੀਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਦੀ ਗੁੰਜ, ਸੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰਨੀ ਗਈ।