ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਤਮਕ ਦੁਖ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਰਜ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਜ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਤ—all ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੰਜਵੇਂ ਮੂੰਹ ਦੀ ਜੋਤ ਨੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੁ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: “ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁੜ ਪੈਦਾ ਹੋਣ—ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਦਿੱਲੋ ਮਿਲਾ ਦੇ।” ਇਸ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਿਹਰ ਭਰੀ ਮੂਰਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪाकर, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਾਨ ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਭਟਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਤਦ, ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਚਮਕਦਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ “ਪਿਤਾਮਹ” ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਚੰਦ-ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਨੌਂਕ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ—ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਕੇਲੇ ਦੀ ਨਰਮ ਟਹਿ ਨੂੰ ਨੌਂਕ ਨਾਲ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਲਾਨੇਟਾਂ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ—ਜਿਵੇਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ। ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਉਪਰੰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂਧੀ-ਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸਦਾ ਸਲਾਮ Kapalin ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾ-ਕਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਸੁਖ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿਚ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ-ਕਾਲ ਹੀ ਤੂੰ ਹੈ। ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ-ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ Shankara ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ Kapalin ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਖਪਰੀ ਧਾਰਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ ਕੇ, Shankara ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪਾਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਦੀ ਉਤਪਤਿ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਤੇ ਸਿਰ-ਹੀਣ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੋਸ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ—ਸਿਰ ਨੂੰ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹਥੇਲੀ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਜੋਤ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, Prajāpati ਨੂੰ ਨਮਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ—Nirukta, Sūkta, Rig, Yajus, ਤੇ Sāman—ਦੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: “ਅਤਿਅਪਾਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਤੂੰ ਅਨੋਖਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਅਣਖਤਮ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਤੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ। ਉਪਰਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਜੂਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਕਮਲ-ਅੱਖ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰੀ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਦਾ ਯਜਨ-ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਰਭ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਦਿਵਿਆ ਗਰਭ ਵਾਲੇ Prajāpati, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਤੂੰ ਯਜਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ-ਕਾਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਹੈਂ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਜ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਦੇਵ Narayana, ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਵਧੀਕ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਦਾ Vishnu ਵਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਗਾਈ। ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ Kapalin ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੌ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕੇਗਾ, ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਕਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀ। ਜੋ Vaitānika ਯਜਨ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਦੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕੀ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਹੋਵੇ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ; ਜਦ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਬਹੁਤ ਵਰ ਦਿਲੋਂ ਪਾਵੇਗਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਰੁਦ੍ਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣ ਕੇ, Vishnu ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। Lakshmi ਨਾਲ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ—ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਠ-fold ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਵਾਲੇ Vishnu ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: “ਮੈਂ ਪਰਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ Vishnu ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ Narayana, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੁੱਲ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਾ, ਤੇਜੀ ਵਾਲਾ, ਡੂੰਘੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ Hari, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਮ, ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ, ਸਰੋਤ ਤੇ ਅੰਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੁਰਸ਼, ਦੋਹਾਂ—ਪਰਮ ਤੇ ਲੋਕਿਕ—ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ Narayana, ਸ਼ੁੱਧ, ਸੂਖਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ, ਸਦਾ ਸਥਿਤ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਮੁਖੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪਰਮ ਆਸਰਾ—ਉਸ ਦੀ ਸਰਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ Narayana, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, Vishnu, ਅਣੰਤ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਧਰਮ-ਧਾਰੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਮੁਖੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭ, ਮਹਾਂ-ਵਡਿਆਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਅਣਗਣਤ ਪੈਰ, ਅੰਤਹੀਨ ਬਾਹਾਂ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ, ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪਰਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਲੈ, ਆਪਣਾ ਵ੍ਰਤ ਅਰੰਭਿਆ।