ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਘਰਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਘਰਸਥ ਜੀਵਨ ਦੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ ਹੈ—ਕੀ ਉਹ ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ? ਜਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਨਾਲ? ਹਿਰਣਯਗਰਭਾ, ਜੋ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਚਾਰ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਅਸਚਰਜ ਮੁਖ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਰਜਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਸਤਵ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਅਤਿ ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ? ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਮਨ-ਭ੍ਰਮਿਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ? ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਹਰੀ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਧੂਰੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਮੁਖ ਉਪਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਜਸ ਨਾਲ ਭਰਮਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਚਨਾ, ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ," ਉਹ ਵਹਿਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਮੁਖ ਰਿਗਵੇਦ ਦਾ ਸਰੋਤਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਮੁਖ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਸਰੋਤਾ, ਤੀਜਾ ਸਮਵੇਦ ਦਾ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਅਥਰਵਵੇਦ ਲਈ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਮੁਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਪਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ, ਉਪ-ਅੰਗਾਂ, ਇਤਿਹਾਸ, ਰਾਜ਼ ਅਤੇ ਸੰਕਲਨਾਂ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਉਸ ਅਸਚਰਜ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ। ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਘਬਰਾਏ ਅਤੇ ਭਟਕ ਗਏ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਲੋਟਸ-ਜਨਮੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਗਏ। ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਵਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹਾਂ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰੋਤਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਰਣ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਦੇਵਤਿਆ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੰਗੋ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਦਿਓ। ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿਓ।" "ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖ ਦੁਆਰਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।" "ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ। ਉਹ ਮੁੜ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਰਜਸ ਨਾਲ ਭਰਮਿਤ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਅੰਦਰ ਗਏ; ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਜਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਜਗਤ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਲਕ ਆਇਆ। ਰੁਦ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਪਰਮ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। "ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰਾ ਮੁਖ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਚੰਦਰ-ਸ਼ੀਸ਼-ਧਾਰੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਨਖ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਮੁਖ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਕੇਲਾ ਦੇ ਨਰਮ ਟੋਣੇ ਨੂੰ ਨਖ ਨਾਲ ਉਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਖ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ। ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਚਾਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਮੁਖ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਲ-ਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। "ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੋਪੜੀ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਮਹਾ-ਕਾਲ ਹੈ, ਰਾਜ-ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ-ਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ!" "ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਤੁਸੀਂ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾਸਕ ਹੋ, ਮਹਾ-ਕਾਲ ਵਾਂਗ!" "ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪੀੜਾ-ਅੰਤਕਾਰੀ ਹੋ; ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਹੋ!" "ਤੁਸੀਂ ਖੋਪੜੀ-ਧਾਰੀ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮੁਖ ਕੱਟ ਕੇ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਕਪਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ, ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਆਪ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਨਰ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬਾਤਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ—ਉਸ ਨੇ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਜੋੜੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਮਕ ਦਾ ਸਰੋਤਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਨਿਰੁਕਤ, ਸੂਕਤ, ਰਿਗ, ਯਜੁਸ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਗੁਪਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅਪਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮ ਅੰਤਹਕਰਨ!" "ਤੁਸੀਂ ਅਸਚਰਜਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤਾ, ਅਣਖਤਮ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੋ, ਮਹਾ-ਚਮਕਦਾਰ!