ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਹੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਰਚਨਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੀ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਕਰਮ ਤਿਆਗਯੋਗ ਸੀ। ਹੁਣ, ਇਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਉੱਚਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਜਗਾ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਅਗ્નਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਕਰੋ। ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਮੰਨ ਕੇ ਇਹ ਯਜਨ ਕਰੋ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ। ਇਕ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਦੂਜੀ ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਹੋਮ ਵਾਲੀ ਅੱਗ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡੀਆਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਗੋਲ ਪਿੰਡੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਕਮਾਨ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਪਿੰਡੀ ਵਿੱਚ ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚੌਕੋਣੀ ਪਿੰਡੀ ਵਿੱਚ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਤਪ ਨਾਲ ਅੱਗਾਂ ਜਗਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ। ਇੱਥੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਵ-ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ; ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਲਈ ਇੱਕ ਅੱਗ ਸਦਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੋਪੜੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਨਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ—ਕੀ ਉਹ ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ? ਜਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਚਾਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ; ਉਸਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਚਿਹਰਾ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਸਤ੍ਵ ਵਿੱਚ ਰਜਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਵ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਤ੍ਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਅਸਨ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਿਸ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ? ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਹਰੀ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਾਣ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਪੂਰਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਚਿਹਰਾ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਰਜਸ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਚਨਾ ਚਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀਆਂ ਸਮੇਤ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸਦਾ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਰਿਗਵੇਦ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਚਿਹਰਾ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਮੂਲ, ਤੀਜਾ ਸਾਮਵੇਦ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਅਥਰਵੇਦ ਲਈ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਜਿਸਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਉਪਾਂਗ, ਇਤਿਹਾਸ, ਰਾਹਸ, ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਆਦਿ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਉਸ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਤੇਜਸਵੀ ਚਿਹਰੇ ਅੱਗੇ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਵੇ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ। ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਘਬਰਾਏ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ; ਉਸਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ। ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਆਉਣ, ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆਉ, ਅਸੀਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਤੇਜ ਅੱਗੇ ਅਸਹਾਇ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ!" "ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮੂਲ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਾਰਣ ਹੋ।" ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੈਤ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸੋ ਮੰਗੋ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ, ਹੁਣ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਸੋ ਦਿਓ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਰ ਦਿਓ।" "ਸਾਡੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਜ, ਉਤਸਾਹ, ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਜਵੇਂ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।" ਫਿਰ, ਦਇਆਮਈ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਰਜਸ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੰਦਰ ਗਏ। ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਲੇ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਜਗਤ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਆਤਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਤੇ ਪਾਲਕ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਸਮੂਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਪਰਮ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਅਕੜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਮਾਰੀ। ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਨਖ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਕੇਲੇ ਦੀ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਨਖ ਨਾਲ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਖ ਹੋਇਆ ਸਿਰ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਗ੍ਰਹ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ।