ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤਾਜ ਸੀ, ਕਮਰ 'ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ, ਦੁਹਾਂ ਪਾਸੇ ਦੋ ਤੂਣੀ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਮੱਝਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਤੇ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਨਵੰਤ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਵ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ?" ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।" "ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਰਾ ਆਖਿਆ, ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਰਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਇਹ ਨਰਾ, ਨਾਰਾਏਣ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿਤ੍ਰ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਦਿਵਯ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਖੋਪੜੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤੀਬਰ ਉਰਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਂਹ ਦੇ ਲਹੂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੇ ਨਜ਼ਰ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਰਜਾਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ—ਇਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੇਵੇਗਾ; ਜੋ ਅਜੇਅਤ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।" "ਇਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਰੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਉਸ ਨੇ ਹਰਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਬੀਰ, ਉੱਚੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਕਮਾਨ ਫੜ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਗਰਜ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਮੋਹਨੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਗਾਓ"—ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਹਰਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਨਾਰਾਏਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ— ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਤੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਕਮਾਨ ਦੇ ਤਣਨ ਦੀ ਧੁਨ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜੀ; ਲਹੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਦੀ ਕਵਚ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਲੰਘ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਤੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਲੜਦੇ ਰਹੇ। ਲਹੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੱਜ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਹਰੀ, ਤੇਰੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।" ਇੰਝ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਲੜਾਈ ਰੁਕਵਾਈ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਕਲੀ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਸੰਧੀ 'ਤੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਾਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦੋ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।" "ਇਹ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਹਜ਼ਾਰ-ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ੂਰ ਨਾਮ ਦਾ, ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਉਹ ਮਹਾ-ਭਾਗਵਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਮੇਗੀ; ਦੁਰਵਾਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਉਹ, ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰਜੋ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗੀ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ! ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜੰਮੇਗਾ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ।" "ਇੰਝ ਹੋਵੇ," ਆਖ ਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ ਬੋਲੇ, "ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਾਵਾਂਗਾ।" "ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਆਖੇਗੀ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤ ਤੇ ਉੱਚੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ; ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੰਮਾਵਾਂਗਾ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ-ਕਿਰਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਨਾਰਾਏਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਭਾਸਕਰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਜ਼ਰੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਦ੍ਧਸ਼੍ਰਵਸ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੰਮੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ।" "ਜਦ ਮਹਾ-ਭਾਗਵਤੀ ਪਾਂਡੂ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਏਗਾ, ਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ, ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਸ ਕਰਕੇ, ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖੇਗਾ; ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ, ਅਣ-ਇੱਛਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦਿਵਯ ਕਥਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ, ਅਸਤਰ-ਵਿਦਿਆ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲਗਾਤਾਰ ਵਗਦੀ ਰਹੀ।