ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਮਿਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦীক্ষਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਾਨਵ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਗਿਆਨੀ ਦੁਆਰਾ ਦীক্ষਿਤ ਹੋਏ। ਆਂਗੀਰਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਗੁੰਜਾ ਬੇਰੀਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਲ ਉਖੇੜੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਵਾਲ ਉਖੇੜਣ ਅਤੇ ਉਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਅਰਹਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਲ ਉਖੇੜ ਕੇ ਦੇਵਤਾ-ਸਦਾ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਇਹ ਕਰਮ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? ਦੇਵਤਾ ਜਦ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਚੇਲੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ austerity (ਤਪस्या) ਦਾ ਆਰੰਭ ਵਾਲ ਉਖੇੜਣ ਤੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੋਵੀ ਤੀਰਥੰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਰਪ ਰਾਜਾ ਨੇ ਛਾਂ ਬਣਾਕੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਇਆ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਰਹਤ ਨੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਜਲੇ, ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਸਾਧੂ ਬਣਾਂਗੇ? ਤਪस्या ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਜਦ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਪੱਥਰ ਮਾਰਨਾ ਵੀ ਉੱਤਮ ਕਰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂਗੇ, ਚੇਲੇ, ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਜਾਪ ਕਰਾਂਗੇ? ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹੋ ਜੋ ਦੁਨੀਆਵੀਂ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਛੱਡੋ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਾਂ ਨਾਲ। ਉਸ ਉੱਚੇ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਜਾਓ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਤਪस्या ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਰੋਕ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਸਦਾ ਦਇਆ ਹੋਵੇ—ਇਹੀ ਅਸਲ ਤਪ ਧਰਮ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਭ ਝੂਠ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਅਤੇ ਮਹਾ-ਨਾਗ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਮਾਰਗ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਛੱਡੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਵਰਗਾ ਮਾਸ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਦਾਨਵ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਭਾਗਯਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਅੰਗੂੜੇ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ।" ਜਦ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਥਾਂ ਨੂੰ ਜੁੜ ਕੇ ਖਾਓ; ਪਾਣੀ ਵੀ ਵਾਲ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਪਿਆਰੇ ਜਾਂ ਅਪਿਆਰੇ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੋ, ਕਦੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾ ਕਰੋ; ਖਾਣਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹੀ ਅਮਲ ਕਰੋ। ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਂਗੇ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਸੁਰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼, ਜੋ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ—" "ਕਠੋਰ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਲਾਲਚੀ ਵੀ, ਮੁਚੀ, ਬਾਣਾ, ਅਤੇ ਵੀਰੋਚਨ—" "ਮਹਿਸ਼ਾਖ਼ਸ਼, ਬਾਸਕਲ, ਪ੍ਰਚੰਡ, ਚੰਡਕ, ਰੋਚਮਾਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਅਤੇ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ।" ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਦੈਤ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੋ ਅਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਵਾਂ ਵ੍ਰਤ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਨੰਗੇ, ਸਿਰ ਮੁੰਡੇ, ਜਲ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ?" "ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਖੜੇ ਹੋ?" ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਦੈਤ-ਸਭਾਵ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਅਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਚਲਾ ਜਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ," ਕਹਿ ਕੇ, ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਫਿਰ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵ-ਪੁਜਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ 'ਤੇ ਪੁੱਜ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਦੈਤ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਕਠੋਰ ਸੰਕਲਪ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਕਰਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਵਿਵਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਨਮਿਆ?" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਵਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੋ।" ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ। ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਲਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।