ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਏ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਆਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕੇ ਅਤੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਹਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭਟਕਾ ਦਿਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਓ—ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰੋ।" ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਆ, "ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਉਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਿਭਾਏ; ਕਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸ਼ਨਾ ਉਥੇ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਉਸ਼ਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੂਜਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ?" ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਜਾਗੀ, ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਵਿਵਾਦ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। "ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ, ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ?" "ਇਹ ਗੁਰੂ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ—ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਹੇਗਾ?" ਜਦ ਦਾਨਵ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਤਕਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?" "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਰਹੇ ਹੋ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਓ; ਉਥੇ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਮਿਲੇਗਾ।" "ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰਾ ਚੇਲਾ ਕਚਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਚੁਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪੀ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਤੇਰੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਾਲੀ ਮਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ (ਪਾਪ) ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ।" "ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ—ਵੇਖੋ, ਹੇ ਦਾਨਵੋ! ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ।" "ਇਸ ਲਈ, ਇਸਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੋ ਅਤੇ ਲੂਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਕਹਿਆ: "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਧੁਰਤ ਦੁਆਰਾ ਭਟਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਪੁਜਾਰੀ ਰੱਖ ਲਿਆ? ਇਹ ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ।" "ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਭਟਕ ਗਏ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਪਾਸ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਝ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਸ਼ੰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿਆ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵੀਰਯ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ।" "ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿਆ: 'ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀਰਯ ਸੰਬੰਧੀ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'" "ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਜੋ ਵਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।" "'ਤੈਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ,' ਦੇਵ ਨੇ ਕਹਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਟੰਬ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਕਿਹਾ—ਸੁਣੋ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਮੈਂ ਇਹ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਚਾਹੇ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ—ਜੋ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ, ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ! ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਓ।" "ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ, ਕਾਵਿਆ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ, ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਦੁਖੀ ਵੇਖਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਵੋਗੇ!" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਾਵਿਆ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉਥੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਥਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਨਿਕਰਥ ਜਗਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀਏ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਕਾਵਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹੀ ਇੱਛਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਕਦੇ ਮੇਰੀ ਵੀ ਸੀ।" "ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਰਹੋ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਦੈਤਿਆ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਗਿਆਨ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।" "ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਸ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।