ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਈਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਸੰਭਵ ਯਤਨ ਕਰ," ਤਾਂ ਜਯੰਤੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿੱਥੇ ਕਾਵਿ ਭਿਆਨਕ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਕੇਵਲ ਧੂੰਏਂ ਦਾ ਹੀ ਪਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਯක්ෂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਾਰਾ ਵਗਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜਯੰਤੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਾਵਿ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਾਫੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਯੰਤੀ ਨੇ ਕਾਵਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦੀ। ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਵ੍ਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਜਦ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਾਵਿ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਭਰਗੁਪੁਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਤੇਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਅਜੇਅਯ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਐਸੇ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਰ ਦਿਤੇ—ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ, ਧਨ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਜੇਅਤਾ। ਇਹ ਵਰ ਪਾ ਕੇ ਕਾਵਿ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜਦ ਦੇਵਤਾ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਉਸਨੇ ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਆ? ਜਦ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੈਂ?" "ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ, ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਯਮ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੈਂ।" "ਤੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।" "ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਔਖੀ ਹੋਵੇ।" ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਯੰਤੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, "ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਲੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੀਂ।" ਤਦ ਉਸਨੇ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਨੀਲ ਕਮਲ ਵਰਗੀ, ਵਰ ਯੋਗ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਆਜ ਤੇਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਏਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਚਲ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਚਲ, ਹੇ ਮਦਭਰ ਨਾਰੀ।" ਫਿਰ ਕਾਵਿ, ਜਯੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸ਼ਨਸਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਿਆ। ਭਰਗਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆਏ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਏ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਚਾਰਯ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਓਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕੇ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਡਾ ਆਚਾਰਯ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰੋ—ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ਼ਨਾ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਉਸ਼ਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੂਜਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈ?" ਉੱਥੇ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਮਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇਗਾ। "ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ, ਜੋ ਇਹ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਹੈ?" "ਇਹ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਆਖੇਗਾ?" ਜਦ ਦਾਨਵ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਰਿਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ, ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ।" "ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰੇਂ। ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂ।" "ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰਾ ਚੇਲਾ ਕਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁਰੂ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੋਰ ਹਨ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਰੂਪ ਤੇ ਸਰੀਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਤੇਰੀ ਨਾਸਤਿਕ ਵਾਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ (ਪਾਪ) ਓਟਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ।" "ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ—ਵੇਖੋ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵੋ! ਇਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ।" "ਇਸ ਲਈ, ਇਸਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧੋ ਤੇ ਲੂਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿਓ।" ਫਿਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਇਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨਵ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਕੁਟਿਲ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।