ਇਕ ਵਾਰ ਦੇ ਵਕਤ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛਲ ਕੇ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੈਤ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਭਿਆਨਕ ਕੋਲਾਹਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਮਾਯਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਦਸ ਵਾਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਨਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਬਹੱਤਰ ਹੋਰ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸਾਲ ਅਤੇ ਅਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸਾਲ, ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਵੀਹ ਲੱਖ ਹੋਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਬਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਇਹ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉੱਦਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮਹੇਂਦਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਦ ਤਕ ਹੋਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਨਾ ਲੰਘ ਜਾਣ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਕਾ (ਇੰਦ੍ਰ) ਦਾ ਰਾਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਕਵੀ ਕੋਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਚਲੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਵੀ ਨੇ ਹਤਾਸ਼ ਹੋਏ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ: "ਡਰੋ ਨਾ, ਅਸੁਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਲਾਂਗਾ।" "ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ, ਜੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਕਵੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਸਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ: "ਇਹ ਕਵੀ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਆਓ, ਜਲਦੀ ਚਲਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਟਾ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਜੋ ਬਚੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਭੇਜ ਦਿਆਂ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨਵਾਂ ਕੋਲ ਆਏ; ਜਦ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਵੀ ਕੋਲ ਦੌੜੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਪਿੱਛਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਵੀ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਟਾ ਲਿਆ। ਕਵੀ ਨੂੰ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਕਵੀ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਕਾਵਯ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਹਾਲਾਤ ਯਾਦ ਕਰਵਾਏ: "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।" "ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਭ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਬਾਰਾਂ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਬਹੁਤੇ ਮੁਖੀਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਕੁਝ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ।" "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਅਫ਼ਲ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗੇ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਿਹਣ।" "ਅਸੀਂ ਤਪस्या ਕਰਾਂਗੇ, ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ।" ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ, ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਏ; ਜਿਵੇਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਾਵਯ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੁਣ, ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹੋ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਅਵਧਾਨ ਨਾਲ, ਜਦ ਤਕ ਤੁਹਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।" "ਮੈਨੂੰ ਉਡੀਕੋ, ਦਾਨਵੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ।" ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਕਾਵਯ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਕੋਲ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਉਲਟੇ ਸਿਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਧੂੰਆਂ ਸਾਂ ਲੈ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰੋ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੰਤਰ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।" ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਮੰਨ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਹੁਕਮ। ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ— ਕਾਵਯ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ। ਇਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਮੇਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਡਰ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਉਠੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।