ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨੰਦਾ ਜੀ ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੋਲ ਮੰਗ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਯਜ్ఞ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਵਿ্ণੁ, ਜੋ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਜਨਮ ਲਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮੀਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਸਤ੍ਯਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਸੁਮੀਤਰਾ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਭੀਮਾ, ਮਾਦਰੀ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ ਸਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਈਆਂ। ਰੁਕਮੀਣੀ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਾਰੇ ਕਲਾ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਸਦਸ਼ਵ, ਹ੍ਰਸਵ, ਸੱਤਵਾਂ ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਚਾਰੁਕਾ ਵੀ ਹੋਏ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਤੋਂ ਚਾਰੁਹਾਸ, ਕਨਿਠ, ਕੰਯਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਾਰੁਮਤੀ, ਭਾਨੁ, ਭੀਮਰਥ ਅਤੇ ਕਸ਼ਣ ਜਨਮੇ। ਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉਜਲਾ ਸੀ, ਤਾਮਰਬੰਧ ਅਤੇ ਜਲੰਧਮ ਵੀ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਜਾਂਬਵਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਸੰਬਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਰਚੇਤਾ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਵੀਨ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ ਹੋਈ। ਸੁਮੀਤ੍ਰਾ, ਚਾਰੁਮੀਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਜਨਮੇ; ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੋਂ ਮਿਤ੍ਰਬਾਹੁ ਅਤੇ ਸੁਨੀਥਾ ਹੋਏ। ਇੰਝ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਵੈਦਰਭੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵੰਸ਼ਜ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅਨਿਰੁੱਧ ਸੀ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਮ੍ਰਿਗਕੇਤਨ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਦੀ ਧੀ ਕਾਮਯਾ ਨੂੰ ਸੰਬਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਚਤਮ ਸਤੋਗੁਣੀ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਛੇ ਲੱਖ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਨਮੇ; ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਗਵਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਸੌ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਵਿ್ಣੁ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੁਬੇਰ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਮਣਿਧਰ, ਸਤ੍ਯਕੀ, ਨਾਰਦ, ਸ਼ਿਵ, ਧਨਵੰਤਰੀ, ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵਿ্ণੁ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਉਂ ਆਏ? ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰ ਕਿੰਨੇ ਹੋਣਗੇ? ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ? ਵਿ्णੁ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ? ਇਹ ਦੱਸੋ। ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿ्णੁ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਲੀ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਸੀ; ਦਸ ਯੁੱਗ ਲੰਘ ਗਏ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਘਨ ਨਾ ਆਇਆ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸਨ; ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ; ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ—ਭੀਸ਼ਮ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: ਹਰੀ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਦੱਸੋ। ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਏ। ਦਸ ਸ਼ੁੱਧ ਅਵਤਾਰ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾ ਨਰਸਿੰਹ, ਦੂਜਾ ਵਾਮਨ, ਤੀਜਾ ਵਰਾਹ, ਚੌਥਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ। ਪੰਜਵਾਂ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ, ਛੇਵਾਂ ਆਡੀਬਕ, ਸੱਤਵਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸੰਘਾਰ। ਅੱਠਵਾਂ ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਵਧ, ਨੌਵਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਵਧ, ਦਸਵਾਂ ਧਜਾ, ਫਿਰ ਹਾਲਾਹਲ। ਬਾਰਵਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੋਲਾਹਲ ਹੈ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਹ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਬਲੀ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਸਮੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ; ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਵਰਾਹ ਦੇ ਦੰਦ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਦੁਸ਼ਟ ਦੋ ਫਾੜਿਆ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ ਸਮੇਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਸਦਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਲੀਲਾ ਕੀਤੀ।