ਅਨਾਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰ ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਜਯੰਤ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ। ਜਯੰਤੀ ਅਤੇ ਜਯੰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਅਟੱਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ, ਸੁਦਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਭੂਰੀਦਕ੍ਸ਼ਿਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਰਤਨਕਨਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਉਪਲੰਭਾ, ਸਦਾਲੰਭਾ, ਉਤਕਲ, ਆਰ੍ਯਸ਼ੈਸ਼ਵ, ਸੁਧੀਰ, ਸਦਾਯਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ, ਵਾਰੀਮੇਜਯ, ਧਰਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਮੌਲੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣੇ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਸੈਨ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ: ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਣਯੋਗ ਸਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ: ਪૃਥੁ, ਵਿ੍ਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਸ਼੍ਵਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼ਵਕ, ਗਵੇਸ਼ਣ, ਰਿਸ਼੍ਟਨੇਮੀ, ਸੁਵਰਚਾ, ਸੁਧਰਮਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ। ਅਭੂਮੀ ਅਤੇ ਬਹੁਭੂਮੀ ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼੍ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਜੋ ਝੂਠਾ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਪੁੱਤਰ ਮੀਢੁਸ਼ਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਮੀਢੁਸ਼ਾ ਤੋਂ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭਿ ਕਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਦੇਵਭਾਗ, ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼੍ਟੀ, ਕੁਨੀ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਦ੍ਯਸ਼ਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼੍ਯਾਮ, ਸ਼ਮੀਕ, ਸਪ੍ਤਾਖ੍ਯ ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਤਮ ਧੀਆਂ—ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਇਹਨਾਂ ਪੰਜਾਂ ਨੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਧਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਕਾਰੂਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਕੈਕੇਈ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਨੇ ਸੰਤਰਦਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਨੀਥ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ ਤੋਂ ਧਰਮਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਨਿਡਰ ਸੀ। ਸ਼ੂਰ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਨਾਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਵਲੋਂ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਪਾਂਡੁ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ: ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼੍ਠਿਰ, ਵਾਯੁ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ), ਜਿਸਦੀ ਵਿਰਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰੁਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਐਸੇ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਲੋਂ ਅਜੈਯ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਦ੍ਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਅਸ਼੍ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰ ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੋਭਾ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਰੋਹਿਣੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੌਰਵੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਆਨਕਦੁੰਦੁਭਿ (ਵਾਸੁਦੇਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਚੇਸ਼ਟ, ਰਾਮ (ਬਲਰਾਮ), ਯੁੱਧ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਾਰਣ, ਦੁਰਧਰ, ਦਮਨ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਅਤੇ ਮਹਾਹਨੂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਮਾਇਆ, ਜੋ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਬਣੇਗੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਉਪਦੇਵੀ ਤੋਂ ਵਿਜਯ, ਰੋਚਮਾਨ, ਵਰਧਮਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਿਹੱਦੇਵੀ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਗਾਵਹਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਡਕਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਰੇਮੰਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਗਵੇਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੌਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਇਕ ਵਾਰ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵੈਸ਼ਯਾ ਸਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੁਤੰਧਰਾ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੌਰਗੰਧ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਕਪਿਲਾ ਨਾਮਕ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੁਰਧਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਇਆ। ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਭਾਵਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਦੇਵਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਤਾਵ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੁਧਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਡਿਤ, ਫਿਰ ਬਾਹੁ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਹੋਈ। ਨਿਵ੍ਰਿਤਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸ਼੍ਰਧਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਗੰਡੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੌਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਵੀ ਸੀ। ਰੰਤਿਪਾਲ ਅਤੇ ਰੰਤੀ, ਜੋ ਨੰਦਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਵੀ ਹੋਏ। ਸ਼ਮੀਕ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੀਰ ਸਨ: ਵਿਰਜਾ, ਧਨੁ, ਵ੍ਯੋਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਂਜਯਾ। ਵ੍ਯੋਮ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ੍ਰਿਂਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਭਰੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਸਨ, ਖੇਡ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਦੇਵਕੀ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਲੋਂ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।