ਅਜਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਮੌਜਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਮੌਜਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸੁਦੰਸ਼, ਸੁਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਨ। ਜਿਸ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੀ ਦੋ ਵਿਆਹਤਾਂ ਹੋਈਆਂ—ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਨੇਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼, ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨੀ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਹੀ ਵਿਲੱਖਣ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਿਸੇਨ—ਇਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਸੇਨ ਕੋਲ ‘ਸ੍ਯਾਮੰਤਕ’ ਨਾਮ ਦਾ ਅਤਿ ਅਮੋਲ ਰਤਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਸੇਨ ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਫਿਰਦਾ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਸ਼ੌਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੇ ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੰਗਿਆ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਗੋਵਿੰਦ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੂੰ ਇਹ ਰਤਨ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆ। ਇਕ ਵਾਰ, ਪ੍ਰਸੇਨ ਇਹ ਰਤਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਰਿੱਛ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਸ ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਰਿੱਛ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਅਮੋਲ ਰਤਨ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਰਤਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਰਤਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜੰਗਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਤਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਅਫ਼ਵਾਹ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਅਤੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਮ্বਵਾਨ—ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਿੱਛ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਮ্বਵਾਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਜਾਮ্বਵਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜਾਮ্বਵਾਨ ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਜਾਮ্বਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਰਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਮੌਤ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲੇ।" ਫਿਰ ਜਾਮ্বਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਰਤਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਲਵੋ, ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਰਤਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੈ।" ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਜਾਮ्बਵਾਨ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਰਤਨ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਨਾਰਦਨ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੁਖੀ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਾਰਿਆ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਦਸ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਹਨ।" "ਉਸਦੇ ਸਤਿਆ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਸੌ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ। ਭੰਗਕਾਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਸਤਿਆ, ਜੋ ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਨੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।" "ਅਭੰਗ ਅਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਜਿਸਨੂੰ ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ। ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ਿਨੀ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਆਨੰਦ ਸੀ। ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ—ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰ—ਹੋਏ।" "ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ। ਜਯੰਤ ਨੇ ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਜਯੰਤ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜ્ઞ ਕਰਦਾ, ਅਡੋਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਕਰੂਰ, ਸੁਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਭੂਰੀਦਕਸ਼ਿਨ ਹੋਏ। ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਰਤਨਕੰਯਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ।" "ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਉਪਲੰਭ, ਸਦਾਲੰਭ, ਉਤਕਲ, ਆਰਯਸ਼ੈਸ਼ਵ, ਸੁਧੀਰ, ਸਦਾਯਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਵਾਰੀਮੇਜਯ, ਧਰਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਮੌਲੀ। ਇਹ ਸਭ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣੇ। ਅਕਰੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ।" "ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਿਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਕ, ਗਵੇਸ਼ਣ, ਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਸੁਵਰਚਾ, ਸੁਧਰਮਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ। ਅਭੂਮੀ ਅਤੇ ਬਹੁਭੂਮੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ—ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ—ਭੀ ਹੋਈਆਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਝੂਠੀ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਿਆਨੀ ਹੈ।