ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਧੁਰ ਸੀ। ਮਧੁਰ ਦਾ ਪੁੱਰ ਮਧੁ ਸੀ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁਰੂਹੋਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਪੁਰੂਹੋਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਡ੍ਰਾਵੰਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜਨਮਿਆ। ਅੰਸ਼ਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੈਤਰਕੀ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਤਵਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਯਾਮਘਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸਾਤਵਤ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ। ਹੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਭਜਮਾਨਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਭਾਜਨ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਭਾਜਕਾ ਜਨਮਿਆ। ਭਾਜਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ: ਨੇਮੀ, ਚਕ੍ਰਕਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅਤੇ ਪਰਾਪੁਰੰਜਯਾ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਭਾਜਕਾ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ, ਪૃਥੁ ਅਤੇ ਮਧੂਵਾਂ ਵਿਚ ਮਿਤ੍ਰਵਰਧਨ ਜਨਮਿਆ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ—"ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ"—ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੁੱਗੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਨਦੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਦੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਦੁਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ; ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਦੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ—"ਮੈਂ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹਦੇ ਲਈ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਹੋਵੇ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਨਦੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ। ਉਹ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ—ਬਭਰੂ—ਜੋ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ, ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ, ਯਜਨਾ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਭੋਜਾ, ਮ੍ਰਿਤਕਾਵਤੀ (ਸ਼ਰਕਾਂਤਾ ਦੀ ਧੀ) ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ: ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਿਆਮਾ, ਅਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ। ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੱਤਿਰੀ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨਰੀ ਨਾਮਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਚੰਦਨ, ਉਦਕਾ, ਅਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ। ਅਭਿਜਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਜਨਮਿਆ। ਅਭਿਜਿਤ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਸਾਧੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਸੀ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵਸੂ ਅਤੇ ਅਰਿਜਿਤ; ਅਤੇ ਆਹੁਕਾ ਅਤੇ ਆਹੁਕੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜੋ ਗਰਜਦੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ; ਭੋਜਾ ਨਾਂ ਤਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਨਾਂ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ, ਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ। ਨਾਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਨਾਂ ਅਗਿਆਨ; ਕਿਸੇ ਨੇ ਭੋਜਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੇ ਆਹੁਕਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਹੁਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ; ਆਹੁਕਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਦੇਵਕਾ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਦਿਵਿਆ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਅਤੇ ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਦੇਵਵਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ, ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਦੇਵਕੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ, ਉਪਦੇਵ, ਅਤੇ ਸੁਰੂਪਾ—ਇਹ ਸੱਤ ਹਨ। ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਕੰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਨਯਗ੍ਰੋਧਾ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕੰਕਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਅਤੇ ਸੁਭੂ ਵੀ। ਹੋਰ ਸਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਬੱਧਮੁਸ਼ਟੀ, ਅਤੇ ਸਮੁਸ਼ਟੀਕਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਕੰਸ, ਕੰਸਾਵਤੀ, ਆਦਿ ਸਨ। ਸੁਰਭੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ, ਅਤੇ ਕੰਕਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਔਰਤਾਂ ਸਨ; ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ, ਕੁਕੁਰਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਨ। ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵਿਦੁਰਾਥਾ ਸੀ; ਰਾਜਧੀਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਦੁਰਾਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ। ਰਾਜਧੀਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਸ਼ੋਣਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ, ਜੋ ਯੋਧਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਸ਼ੋਣਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਸ਼ਾਮੀ, ਰਾਜਸ਼ਰਮਾ, ਨਿਮੁਰਤਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਚੀ। ਸ਼ਾਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ; ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜਾ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਸੀ; ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਦੇ ਦਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ; ਦੇਵਾਰਹ, ਸੁਭਾਨੁ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਅਜਾਤਾ, ਵਿਜਾਤਾ, ਕਰਕਾ, ਅਤੇ ਕਰੰਧਮਾ; ਅਤੇ ਦੇਵਾਰਹ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਾਂਗ ਪਸਾਰਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ, ਯਜਨਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।