ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, "ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹੋਵੇਗੀ?" ਰਾਜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਪੁੱਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਨਮੇਗਾ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਧੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੈਬਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜਨਮਿਆ। ਰਾਜਕੁਆਰੀ ਤੋਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਰਥ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਵਹੁਟੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਤੀਜਾ ਪੁੱਤ ਲੋਮਪਾਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਲੋਮਪਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬਭਰੁਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ। ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਚੇਦੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤੀ ਹੋਈ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕੁੰਤੀ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਜਨਮਿਆ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧਰਮੀ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਦਸ਼ਰਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਦੁਰਥ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਰਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਮਾ ਹੋਇਆ, ਭੀਮਾ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤਾ, ਜੀਮੂਤਾ ਤੋਂ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਤੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਭੀਮਰਥਾ ਜਨਮਿਆ। ਭੀਮਰਥਾ ਤੋਂ ਨਵਰਥਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ। ਫਿਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ, ਕਰੰਭਾ ਤੋਂ ਦੇਵਰਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਰਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮਧੁਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਮਧੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਧੁ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰਾ ਹੋਇਆ। ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਡਰਾਵੰਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜਨਮਿਆ। ਵੈਤ੍ਰਕੀ ਅੰਸ਼ਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਤ੍ਵਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜ੍ਯਾਮਘ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੀ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸਾਤ੍ਵਤ ਲਈ ਪੁੱਤ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਭਜਮਾਨਾ ਨੂੰ ਭਾਜਨਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੋਇਆ। ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਭਾਜਕਾ ਜਨਮਿਆ। ਭਾਜਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਨੇਮੀ, ਚਕ੍ਰਕਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਪਰਾਪੁਰੰਜਯਾ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁੱਤ ਜਨਮਿਆ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਭਾਜਕਾ ਵੰਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਅਤੇ ਮਧੁਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰਵਰਧਨ ਜਨਮਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਜਾ ਪੁੱਤ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਉਸ ਜਲ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਨਦੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਨਦੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਖ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ, "ਮੈਂ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਂਗੀ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਬਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹਿਆ। ਉਹ ਕੁਆਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ ਬਭਰੂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਭੋਜ ਨੇ ਸ਼ਰਕਾਂਤ ਦੀ ਧੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਹਨ: ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼। ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧ੍ਰਿਤੀ ਹੋਇਆ। ਧ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕਪੋਤਾਰੋਮਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤਿੱਤਿਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਪੁੱਤ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤ ਨਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਚੰਦਨ, ਉਦਕਾ, ਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ। ਅਭਿਜਿਤ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਹੋਇਆ। ਅਭਿਜਿਤ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰਹੀਣ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਉੱਠਿਆ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਨੂੰ ਜੁੜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਹੋਏ: ਵਾਸੁ ਅਤੇ ਅਰਿਜਿਤ। ਫਿਰ ਆਹੁਕਾ ਅਤੇ ਆਹੁਕੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਾਂ ਕੋਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਸਨ। ਭੋਜ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ। ਨਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਨਾ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਾਲੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੋਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਹੁਕਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਹੁਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਾਇਆ। ਆਹੁਕਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤ ਹੋਏ: ਦੇਵਕਾ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਹੋਏ: ਦੇਵਵਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ।