ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਨੰਤ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁਰਜਯ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦੁਰਜਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਹ ਕਦੇ ਧਨ-ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਗੁਆਚੁਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਯਗ੍ਯ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਹੁਣ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਿਣੂ ਜੰਮਿਆ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸ੍ਵਾਤੀ, ਅਤੇ ਸ੍ਵਾਤੀ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ੰਕੁ। ਕੁਸ਼ੰਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਚਿੱਤਰਰਥ, ਜੋ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸਮਰਾਟ ਬਣਿਆ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਚਨਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਸੌ-ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਗਿਆਨ, ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਧਨ-ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪૃਥੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਪૃਥੁਸ਼੍ਰਵਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਕਲੇਸ਼ ਬਣਿਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸ਼ਿਨੇਯੁ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਸ਼ਿਨੇਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਰੁਕਮਕਵਚ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਰੁਕਮਕਵਚ ਤੋਂ ਪਰਾਵ੍ਰਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪૃਥੁਰੁਕਮ, ਜ੍ਯਾਮਘ, ਪਰਿਘਾ ਅਤੇ ਹਰੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਰਿਘਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਹ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਪૃਥੁਰੁਕਮ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਜ੍ਯਾਮਘ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਿਕਸ਼ਵਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਇੱਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪੁੱਤ੍ਰਵਧੂ ਹੋਵੇ।” ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈ?” ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।” ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਧੀ ਹੋਈ। ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਦਰਭ ਸੀ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਰਥ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਵਧੂਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਲੋਮਪਾਦ ਸੀ, ਜੋ ਅਤਿ ਧਾਰਮਿਕ ਸੀ। ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਲੋਮਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਭ੍ਰੁਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ। ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਥ ਤੋਂ ਕੁੰਤੀ ਜੰਮਿਆ; ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੋਇਆ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਨਿਵ੍ਰਿਤਿ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਿਵ੍ਰਿਤਿ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਦੁਰਥ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਰਹ ਤੋਂ ਭੀਮ, ਭੀਮ ਤੋਂ ਜਿਮੂਤ, ਜਿਮੂਤ ਤੋਂ ਵਿਕ੍ਰਿਤਿ, ਅਤੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤਿ ਤੋਂ ਭੀਮਰਥ ਹੋਇਆ। ਭੀਮਰਥ ਤੋਂ ਨਵਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਦਸ਼ਰਥ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭ, ਤੇ ਕਰੰਭ ਤੋਂ ਦੇਵਰਥ। ਦੇਵਰਥ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਧੁਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਮਧੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁ ਸੀ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰਾ ਜੰਮਿਆ। ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਡਰਾਵੰਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜੰਮਿਆ। ਅੰਸ਼ਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੇਤ੍ਰਕੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਤ੍ਵਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ੍ਯਾਮਘ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਜਾਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪਾਈ। ਕੌਸਲਯਾ ਨੇ ਸਾਤ੍ਵਤ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਭਜਮਾਨਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਭਾਜਨਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਭਾਜਕਾ ਜੰਮਿਆ। ਭਾਜਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਨੇਮੀ, ਚਕ੍ਰਕਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅਤੇ ਪਰਾਪੁਰੰਜਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲੋਕ ਭਾਜਕਾ ਕਹਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ, ਪૃਥੁ ਅਤੇ ਮਧੁਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰਵਰਧਨ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਕਿ “ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,” ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਸ ਜਲ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਨਦੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।