ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਯਾਜਯੂ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਯੂ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਧਾਰਣ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੁਸ਼ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਦਧਸ਼ਰਮਾ ਹੋਏ। ਰਾਜੀ, ਡੰਡਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਸਨ। ਰਾਜੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਰਾਜੇਯas ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਨਿਰਪਾਪ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਇਸ ਵਰ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਦੇਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਯੁੱਧ ਚਲਿਆ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੌਂ-ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੀ ਖੜਾ ਹੈ?” ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਲਈ, ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ।” ਪਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੋ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।” ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇੰਦਰ, ਰਾਜੀ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਪस्या ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਪस्या ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।” ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਲੈਟਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੀਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਇਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤ੍ਰ (ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ) ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਸੀ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜਾਣ ਕੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸੱਤ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਉਤਤਾਨ, ਪਰਾ, ਆਯਤੀ ਅਤੇ ਵਿਯਤੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਯਤੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਹੀ, ਵੈਖਾਨਸ ਯੋਗੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਧੀ, ਧਰਮੀ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀਆਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੰਜ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਦੁਰਹੁ ਅਤੇ ਪੂਰਾ। ਯਦੁ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਹੋਏ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਸਹਸਰਜਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟਾ, ਨੀਲਾ, ਅੰਜਿਕਾ ਅਤੇ ਰਘੁ। ਸਹਸਰਜਿਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸ਼ਤਜਿਤ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸ਼ਤਜਿਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਧਰਮੀ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੋਏ: ਹੈਹਯ, ਹਯਾ ਅਤੇ ਤਾਲਹਯਾ। ਹੈਹਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਨੇਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਵਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਧਰਮਨੇਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਹਤਾ। ਸੰਹਤਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਦ੍ਰਸੇਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਦ੍ਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮੀ ਦੁਰਦਮਾ ਸੀ। ਦੁਰਦਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਨਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਧਨਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ: ਕ੍ਰਿਤਾਗਨੀ, ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ, ਕ੍ਰਿਤਧਰਮਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤੌਜਾ। ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਜਨਮਿਆ। ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਭਾਰੀ ਤਪस्या ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਜੋ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਰ ਦਿੱਤੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਸੋਚਣ ਸਮੇਂ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੰਗ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਦਾਨ-ਪੂਰਨ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਬੇਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ; ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ ਆਏ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਨਾਰਦ ਨੇ ਭਜਨ ਗਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪस्या, ਸ਼ੂਰਤਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਚਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦਾ ਸਮਰਾਟ ਬਣ ਗਿਆ।