ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਯਕ-ਪੁਛਾ ਚਮਚਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਬੜੀ ਉੱਚੀ ਅਸੀਨ ਦਿੱਤੀ। ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਹੀ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ curiosity ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ। ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅਤਿਥਿ-ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਮਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਲਿਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵੱਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਾਅ ਸੀ। ਪਰ ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ, ਰਾਜਾ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਧਨ ਨੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਇੱਛਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਧਰਮ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: "ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਵੇਗੀ; ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀ ਚੱਲੇਗੀ।" ਉਹ ਵੰਸ਼ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਗੀ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਸਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਰਹੇਗਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਅਪਸਰਾ, ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਸਿਨ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਸਮੇਤ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਕੇਸਿਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਕੇਸਿਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ-ਧਾਰੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਉਹ (ਉਰਵਸ਼ੀ) ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।" ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਗਾਈ—ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੇ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕੀਤਾ। ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬ ਗਈ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਿਖਾਈਆਂ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ-ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭੁੱਲ ਗਈ। ਭਾਰਤ, ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਪੰਜਵੰਜਾ ਸਾਲ ਤਕ ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਲ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇਗੀ।" ਫਿਰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ; ਸ਼ਾਪ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ: ਆਯੁ, ਦ੍ਰਿਢਾਯੁ, ਵਸ਼ਯਾਯੁ, ਬਲਾਯੁ, ਧ੍ਰਤਿਮਤ, ਵਾਸੁ, ਦਿਵ੍ਯਜਾਯੁ ਤੇ ਸ਼ਤਾਯੁ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਮਈ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਆਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੁਸ਼ਾ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਢ਼ਸ਼ਰਮਾ ਵੀ। ਰਾਜੀ, ਡੰਡਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਸਨ; ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਰਾਜੇਯas ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਨਿਰਪਾਪ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਗਿਆ; ਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਪਰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਫਿਰ ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੀ ਖੜਾ ਹੈ?" ਜਿੱਤ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਵਿਅੰਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ।" ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਨਜੂਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। "ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਬਣੋ ਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤ-ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਦਰ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ; ਰਾਜੀ ਨੇ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਰਾਜ ਹੜਪ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਿਹੋਣ ਤੇ ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। "ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੈਂ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਿਹੋਣ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪੀੜਤ ਹਾਂ; ਹੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਐਸਾ ਉੱਦਮ ਕਰੋ ਕਿ ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਰਵ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਵੈਦਿਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਜੀਨਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੈਦਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦ੍ਯੁਤ-ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਏ ਸਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਹੁਸ਼ਾ ਦੇ ਸੱਤ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ, ਉਤਤਾਨ, ਪਰਾ, ਆਯਤੀ, ਤੇ ਵਿਯਤੀ—ਇਹ ਸੱਤਾਂ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ। ਯਤੀ, ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਵੈਖਾਨਸਾ ਆਰਣੇ ਦਾ ਯੋਗੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੰਜ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ।