ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰ ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।” ਤਦ ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਦੇਵੀ! ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਤੋਲ, ਅੱਧ ਤੋਲ ਜਾਂ ਚੌਥਾਈ ਤੋਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਹੰਡੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਭਰੋ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਦੀ ਘੜੀ ਰੱਖੋ। ਇਸਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਫਿਰ ਦਾਮੋਦਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਭਿਆੰਗ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਜੋੜੇ ਵਸਤ੍ਰ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਜ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਵਿ्णੁ ਨੂੰ ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ, ਨਵਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਉੱਚੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੰਡ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਚਰਨ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਗੋਡੇ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਾਭੀ, ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨੀ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਿਰਦਾ, ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਲਾ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ, ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘਯ ਦਿਓ। ਸਾਫ਼ ਨਾਰੀਅਲ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਰੱਖੋ, ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜਨਾਰਦਨ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋ, ਪਾਪ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਡਰ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਵਿਪੱਤੀ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਜਨਮ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਅਰਘਯ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਦਾਮੋਦਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।” ਫਿਰ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਆਰਤੀ ਕਰੋ। ਹਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਦਾ ਫੁੱਲ ਘੁੰਮਾਓ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਉਪਰੰਤ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਸੋਨਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪੱਗ ਤੇ ਚੋਲਾ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਅੰਗੂਠੀ, ਜਲ ਘੜਾ, ਭੋਜਨ, ਪਾਨ, ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿਓ। ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਲਈ ਜਾਗਰਣ ਕਰੋ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤ, ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਠ ਹੋਣ। ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਅਰਘਯ ਦਿਓ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿਕ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ! ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਵਰਗਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ, ਮਾਤਰਕਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼੍ਣੁ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ, ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ—ਉਹ ਸਾਰੇ, ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ, ਬੱਚੇ? ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਵਰਤ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੀ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ—ਗੰਗਾ ਜਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗ ਤਕ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਭਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ, ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਪਾਪ ਤੇ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਰਤ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਛਿਣ-ਭੰਗੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਵਰਤ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੁਨੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮਹਾਪਾਪ ਹੋਣ, ਇਹ ਸਵੈੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵਿਆਸਾ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਰਤ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਦੋਜਾਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੁਲਭ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ, ਕਲੀਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਵਰਤ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ, ਕਲੀਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ, ਭੂਤ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, “ਪੁੱਤਰ! ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਂ ਵਿਸ਼੍ਣੁ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।