ਸੋਮ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਹੀ ਅੱਗ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਿਰ ਅਸਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੋਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਟੱਲ ਸੋਮ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਇਹ ਅਸਤਰ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਛਾ ਗਈ। ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਜੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਹ ਮਹਾਂਸੰਘਰਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਜੰਗ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਜੀ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਇਹ ਵਿਨਾਸਕਾਰੀ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਹੋਇਆ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੂੰ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਚਲਾਈ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਇਹ ਪਤਨੀ ਵਾਪਸ ਵਾਕਪਤੀ (ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ) ਨੂੰ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਸੋਮ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼," ਅਤੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਾਥੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਵੈਦ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਧ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਬੁਧ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ?" ਤਾਰਾ ਲਜਜਤ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਰਹੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।" ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੁਧ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। ਬੁਧ ਨੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿਚ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ। ਬੁਧ ਨੇ ਇਲਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਾਗ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨਾਮਕ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ। ਕੇਸ਼ੀ ਆਦਿਕ ਦੈਤ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣੇ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਯਕ-ਪੁਛ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਆਏ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਵੇਖਣ ਤੇ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਏ, ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇਗਾ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਲੰਕਾਰਿਕ ਆਸਨ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਝੁਕਾਅ ਧਰਮ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ। ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ, ਰੁੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਅਰਥ ਨੇ ਲੋਭ ਵਸ਼, ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਕਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਯੁਵਕਾਂ ਦੇ ਉਪਵਨ ਵਿਚ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਮ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਧਰਮ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਰਮੀ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਰਗੀ ਚਿਰੰਚਲ ਰਹੇਗੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੱਠ ਸਾਲ ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਲਈ ਕਾਮ ਵਸ਼ ਰਹੇਂਗਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਅਪਸਰਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਦੱਖਣੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਸਮੇਤ, ਦਾਨਵ ਕੇਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਅਸਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਕੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਉਹ (ਉਰਵਸ਼ੀ) ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।" ਪੁਰੂਰਵਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਗਾਈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਨੇ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੇ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਨਚਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਚਿਆ। ਨਚਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਨ੍ਰਿਤਯ ਦੇ ਹਾਵਭਾਵ ਭੁੱਲ ਗਈ। ਭਾਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਰੁੱਸ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਪਚਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਤਾ (ਬੇਲ) ਬਣੀ ਰਹੇਂਗੀ।" ਫਿਰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਸ਼ਾਪ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਆਯੁ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਯੁ, ਵਸ਼ਿਆਯੁ, ਬਲਾਯੁ, ਧ੍ਰਿਤਿਮਤ, ਵਾਸੁ...